DE KERN

Zuhal Demir kan als staatssecretaris voor Armoedebestrijding niet alleen het probleem van armoede oplossen

Print
Zuhal Demir kan als staatssecretaris voor Armoedebestrijding niet alleen het probleem van armoede oplossen

Eric Donckier Foto: Onbekend

Er was deze week veel belangstelling voor de beleidsverklaring van kersvers staatssecretaris Zuhal Demir. Correctie: er was deze week veel aandacht voor Zuhal Demir, voor haar uithaal naar “moslimpartij” CD&V, voor het dreigement van CD&V om haar beleidsverklaring niet goed te keuren - wat tot een regeringscrisis zou kunnen leiden - en voor hoe de federale regering dit probleem zou oplossen. Voor de beleidsverklaring zelf was er amper aandacht. Omdat wij journalisten, ik beken schuld, meer aandacht zouden hebben voor conflicten - en al helemaal voor conflicten binnen de meerderheid - dan voor inhoud. Iets wat ook vicepremier Jan Jambon ons verwijt in ons weekendinterview. Al mogen we aannemen dat ook Jambon er zich van bewust is dat wij, ernstige journalisten van de geschreven pers, geen zaken uit onze duim zuigen en enkel over ruzies schrijven wanneer er ook effectief gekibbeld wordt. Iets waarin de regering-Michel nogal gespecialiseerd is. Met als ultiem bewijs dat niet één volle dag nadat de meerderheidspartijen beslisten om niet langer te kibbelen, ze ruzie maakten over de al dan niet invoering van een meerwaardebelasting.

Maar goed, over de beleidsverklaring ‘Armoede’ van Demir werd weinig geschreven. Dat is niet goed. De armoedecijfers zijn de laatste jaren toegenomen. Nu heeft al 15 procent van de Belgen te maken met kansarmoede. We hebben het dan over 1,6 miljoen Belgen. Dat is een ontoelaatbaar hoog cijfer voor toch nog altijd een van de rijkere landen in deze wereld. Daar moeten we dus iets aan doen. Wat gemakkelijker gezegd is dan gedaan. Maar het moet. De beste weg is uiteraard die van de tewerkstelling. Wie werkt heeft inkomen. Zowel de Vlaamse als de federale regering hebben al maatregelen genomen om de tewerkstelling te vergroten en zouden er goed aan doen om nog meer maatregelen te nemen. We denken dan bijvoorbeeld aan een verlaging van de vennootschapsbelasting om investeringen te stimuleren. Daarnaast zijn nog meer inspanningen nodig om mensen in armoede naar werk te begeleiden en vervolgens om ze de mogelijkheid te geven om effectief te kunnen werken. Bij dit laatste hebben we het uiteraard vooral over het toenemend aantal alleenstaande moeders onder de armoedegrens. Daarna zullen er nog altijd armen zonder werk zijn. Zij hebben - na controles op alle mogelijke misbruiken - recht op een inkomen op het niveau van de Europese armoedegrens.

Zuhal Demir kan het probleem niet alleen oplossen. Zij moet als staatssecretaris voor Armoedebestrijding wel de trekker willen zijn en al haar collega’s op hun verantwoordelijkheden wijzen. En ijveren voor een groter budget. In krappe tijden is dat moeilijker. Maar het kan. Het gaat dan over keuzes en prioriteiten.