Limburger studeert bewust in Luik: “Lui is niet het juiste stereotype voor Walen”

Print
Limburger studeert bewust in Luik: “Lui is niet het juiste stereotype voor Walen”

In Vlaanderen heersen er heel wat vooroordelen over Walen. Vaak wordt aangenomen dat onze Franstalige landgenoten lui zijn en dat ze geen Nederlands willen leren. “Dat is niet de juiste stereotypering”, zegt Anton Herbots, die er bewust voor koos om in Luik te gaan studeren. Hij werd geïnterviewd door Geerhard Verbelen, een student journalistiek, naar aanleiding van een blog over de kloof tussen Vlamingen en Walen.

Anton besloot om na zijn bacheloropleiding aan de UHasselt om een echte uitdaging aan te gaan. Hij liet Vlaanderen achter zich en trok de taalgrens over om zijn master in het Frans te volgen. In Luik ontdekte hij een Wallonië dat nieuw was voor hem.

Hoe bevalt studeren in het Frans jou?

Het is intensiever dan ik had verwacht. Ook al is je Frans van een redelijk niveau, er komt toch nog veel vakjargon bij kijken. Veel van die woorden kom je in het dagelijks leven niet tegen. Als je iets leest in het Nederlands blijft het veel sneller hangen, nu moet ik alles toch een paar keer lezen. Maar ik merk wel dat ik vooruitgang boek.

Heb je veel contact met Walen?

Ik zit samen met een Vlaamse vriend in een erasmushuis op kot, dus daar is dat wat moeilijker. Ik ben hier vooral om te studeren en heb hier dus niet echt een uitgebreid sociaal leven opgebouwd. Maar de Waalse studenten die ik ken, verschillen niet zoveel van de Vlaamse in mijn ogen.

Wat vind je van de stad Luik zelf?

In de jaren ’80 met de crisis in de zware industrie hebben ze veel klappen gekregen waar ze niet goed op gereageerd hebben. Hadden ze in Luik wat minder malchance gehad en een beter beleid gehad, dan had het een stad zoals Gent kunnen worden. Er zit dus zeker wel potentieel in, maar ja als je dan zaken ziet zoals Publifin waar er een paar miljoenen verdwijnen, dan stel je je toch vragen. Over het algemeen merk je wel dat ze uit het slop aan het klimmen zijn en dat ze goede vooruitzichten hebben. Het is een stad in opbouw, maar dat gaat natuurlijk niet van vandaag op morgen. Neem nu het station Guillemins en het museum La Boverie, dat zijn mooie vernieuwingen en de stad heeft echt wel iets te bieden. Over enkele jaren zie ik de stad helemaal openbloeien.

En hoe zit het met jouw studentenleven in Luik?

Door het vele studeren heb ik iets minder tijd om het echte Luikse studentenleven te ontdekken. Luik is op zich ook wel bijzonder omdat de studentenclubs hier heel hard aanwezig zijn. In mijn masterjaar had ik niet echt zin om bij zo’n club te gaan. Maar als we eens wat meer tijd hebben zijn er cafés en mogelijkheden genoeg, op dat vlak is Luik echt wel een bruisende stad.

Wat vind je van de kwaliteit in het onderwijs in Wallonië?

Ik vind de Luikse universiteit toch van een zeker niveau, vergelijkbaar met Leuven en Gent denk ik. Ikzelf kom van de UHasselt, waar ze een zeswekensysteem hebben, dus dat was sowieso wel anders. Maar ik denk dat er in Vlaanderen misschien wel meer omkadering en structuur is. Hier in Luik is er wat meer beweegruimte en springen ze wat soepeler met de reguleringen om.

Langs de andere kant is het wel allemaal veel persoonlijker. Het is hier een vrij grote universiteit, maar de vrouw van de studiebegeleiding kent ons bijna allemaal bij naam en kan zo zeggen welke vakken ik doe en op welke ik minder scoorde. Dat geeft ook wel een aangenaam gevoel.

Er zijn redelijk wat vooroordelen over Wallonië, bijvoorbeeld over luie Walen. Hoe ervaar jij dat?

Wanneer mensen over Wallonië praten, denk ik nu meer dan vroeger dat je hier evengoed mensen hebt die werken en die niet werken. Net hetzelfde als in Vlaanderen. Dus om nu te zeggen dat alle Walen lui zijn, is er een beetje over. Lui zijn heeft niets met taal te maken. Het is niet zo dat er hier iets in het water zou zitten waardoor ze minder werken en meer moeten slapen. Ze gaan inderdaad graag op café en leven goed. Lui is niet het juiste stereotype, ik zou eerder zeggen sociaal en levensgenieters.

Mijn ervaring heeft ook wel te maken met het feit dat wij hier al een zekere schifting hebben doorgemaakt. We zitten hier op een rechtenfaculteit, wat toch niet helemaal representatief is voor de rest van de maatschappij. Ik bedoel maar dat ik hier in mijn directe omgeving gewoon veel gemotiveerde studenten tegenkom, terwijl dat waarschijnlijk niet overal het geval is. Ik kan voorbeelden geven van mensen die inderdaad niet werken, maar evengoed van Waalse studenten die van dag een in de bib zitten en keihard studeren en toekomstgericht denken.

Hoe is het beeld van Vlamingen bij de Waalse bevolking denk je?

Vrij goed eigenlijk. Als we hier op stap gaan met Vlaamse vrienden en ze merken dat we Vlamingen zijn, hebben we nog nooit last gehad. Over het algemeen zijn Walen wel vrij open naar Vlamingen. En zeker veel meer dan omgekeerd. Ik geef het voorbeeld van een nacht waarin we met een paar Vlamingen gingen dansen in een berenpak. Je moet je eens inbeelden dat 5 Walen op stap gaan in een berenpak in Vlaanderen. Ik kan me toch niet van de indruk ontdoen dat ze op het einde van de avond niet heel wat opmerkingen en verwijten zullen gekregen hebben. Terwijl wij hier een leuke avond hebben beleefd en ze oprecht geïnteresseerd waren in ons.

Ik denk dat je in Vlaanderen sneller als ‘Waal’ wordt bekeken en dat stickertje met een minder mooie connotatie op je geplakt krijgt. Daarin zijn wij dus wel degelijk verschillend. Vlamingen hebben steeds een muurtje rondom zich, terwijl Walen veel socialer zijn en je meteen aanvaarden.

Onze professoren zijn in ieder geval heel enthousiast en halen ons vaak aan in de les. Ze zijn wel vrij hard voor de Waalse studenten en zijn echt teleurgesteld dat ze te weinig Nederlands spreken. Dus het cliché over het gebrek aan Nederlands klopt in die zin dan weer wel.

Zie je jezelf later in Wallonië wonen?

Ik zou niet specifiek voor Wallonië kiezen denk ik. Misschien gewoon om mijn Frans te onderhouden, maar dat zou dus evengoed in Brussel kunnen zijn. Je hebt echt twee soorten Wallonië. Het Wallonië van een klein dorpje met 4 boerderijen, een school van tien man en 50 schapen bij wijze van spreken. Daarnaast heb je de grootsteden, waar het leven heel anders is. Ik heb het hier in Luik wel naar mijn zin, maar ben niet verkocht voor het leven.