DE KERN

”De kiezer zal bij de verkiezingen wraak nemen”

Print
”De kiezer zal bij de verkiezingen wraak nemen”

Er was een tijd dat de meerderheidspartijen zowat elke dag met elkaar in de clinch gingen. U heeft het al begrepen, we hebben het over de eerste regering Verhofstadt en haar open debatcultuur, zoals dat toen heette. Er was toen ook een man die dat maar niks vond, die waarschuwde dat paars bont en blauw zou eindigen door al die ruzies. In een eerste fase kreeg hij ongelijk. Paars won de verkiezingen in 2003. Louis Tobback had de kracht van Steve Stevaert om politiek samen te vatten in leuke oneliners. Maar uiteindelijk kreeg hij wel gelijk. Paars eindigde in 2007 wel degelijk bont en blauw. Zowel Open Vld als sp.a verloren toen zo fors dat ze ook nu nog altijd weinig betekenen.

De geschiedenis herhaalt zich. Nu zijn het N-VA en CD&V die dagelijks met elkaar in de clinch gaan. Het voornaamste agendapunt van de CD&V in zowel de Vlaamse als de federale regering is aantonen dat de kracht van de verandering niet werkt. Daarvoor heeft Kris Peeters, die naam en faam verwierf als trekker van ideeën en compromissluiter, zichzelf moeten heruitvinden als de libero van de CD&V die probeert om zo veel mogelijk tegen te houden. Bij de N-VA laten ze op hun beurt geen kans onbenut om de CD&V en alles wat die partij dierbaar is in de hoek te drummen. En met Zuhal Demir hebben ze nu zelfs iemand in de schoot van de regering die niet aarzelt om de CD&V persoonlijk naar de keel te grijpen.

De kruik gaat wel zolang te water tot ze barst. Het opbod van de voorbije weken en dagen heeft ervoor gezorgd dat we bijna zover zijn. De CD&V vraagt dat Zuhal Demir zich publiekelijk excuseert voor haar uithaal naar de CD&V als moslimpartij. In feite vraagt de CD&V dat de N-VA een knieval doet voor een partij die maar de helft zo groot is als de N-VA zelf. Dat is veel gevraagd. Komen die excuses er niet, dan moet de CD&V zelf een knieval doen voor de N-VA. Ambetant. Of de CD&V brengt haar dreigement ten uitvoer en geeft Zuhal Demir geen vertrouwen bij de voorstelling van haar beleidsbrief. Dan zegt de CD&V de facto haar vertrouwen in de regering-Michel op en stevenen we af op vervroegde verkiezingen. De geschiedenis leert ons dat partijen die een regering doen vallen dat veelal cash betalen. We vrezen dan ook dat de CD&V eerder zichzelf dan de N-VA in de problemen heeft gebracht door zo fors te reageren op Zuhal Demir.

Hoe dit gaat aflopen, zullen we afwachten. Wat we wel al weten, is dat persoonlijk belang en partijbelang andermaal primeren op het algemeen belang. De kiezer staat er bij en kijkt er naar, is herleid tot kiesvee. Maar dat kiesvee zal niet nalaten om bij de volgende verkiezingen wraak te nemen. Ook dat weten we van onze geschiedenis.