Giftige kunstgraskorrels: “Als we op Europa wachten, eindigen we als een kikker in een kookpot”

Print
Giftige kunstgraskorrels: “Als we op Europa wachten, eindigen we als een kikker in een kookpot”

Foto: HBvL

Samen met de UHasselt en toxicoloog prof. Jan Tytgat van de KU Leuven is uw krant op onderzoek getrokken naar de mogelijke kankerverwekkende eigenschappen van rubbergranulaat, dat zijn korrels die op voetbalvelden met kunststofgras worden gebruikt. 19 van de 21 Limburgse voetbalvelden met kunstgras hebben we onderzocht. De resultaten zijn opmerkelijk.

Veel regels en normen die we hanteren, zijn gebaseerd op een recente studie van het ECHA (European Chemical Agency). Opvallend: het ECHA heeft zelf niets onderzocht, het heeft enkel een literatuurstudie gedaan van kort lopende testen over de hele wereld, zonder dat er uniforme testmethodes voorhanden zijn. Het agentschap vergelijkt dus zonder schroom appelen met citroenen, iets waar veel wetenschappers vraagtekens bij plaatsen. Het besluit van ECHA is dan ook heel dubbelzinnig. Enerzijds zouden er geen aantoonbare gezondheidsrisico’s zijn, anderzijds adviseert het agentschap toch om de huidige normen aan te passen, om je na een valpartij op een kunststofgrasveld grondig te ontsmetten en te douchen en om drinkflessen goed af te sluiten. Waarom is dat nodig wanneer er geen gevaar is? Ook het Vlaamse Agentschap Zorg & Gezondheid wuift de adviezen en de conclusies van de toxicologen in ons onderzoek weg en beweert dat er geen enkel gevaar is. Zij baseren zich voor dit weloverwogen oordeel op… het omstreden ECHA-onderzoek.

En er is meer om de wenkbrauwen bij te fronsen. Amerikaanse studies over rubbergranulaat tonen opvallende vergiftigingsverschijnselen bij alle waterorganismen, zoals bacteriën, vissen en ongewervelde dieren. In geen enkel onderzoek werd het gezondheidsrisico voor jonge kinderen bekeken, terwijl net die groep extra gevoelig is voor kankerverwekkende stoffen. En ook de risico’s van mengseltoxiciteit, namelijk hoe de verschillende schadelijke stoffen in de rubberkorrels op elkaar reageren, is nooit onderzocht. Als je die drie factoren meetelt, is er al lang geen sprake meer van een grijze zone. Dan is het risico ronduit te hoog. Alsof dat nog niet genoeg is, is er ook geen sluitend juridisch kader voorhanden. Europa speelt met begrippen en laat zo een achterpoortje open om de strengere normen voor consumenten te omzeilen.

Vlaams minister van Sport Philippe Muyters vraagt meer duidelijkheid van de Europese Commissie. Maar moeten we daarop wachten? Straks eindigen we als de kikker in de kookpot. 7 Limburgse gemeenten willen dat risico niet meer lopen. Ze hanteren terecht het voorzichtigheidsprincipe en zullen de rubberkorrels op de velden vervangen. Goed en verantwoordelijk besturen kies je nu eenmaal soms helemaal zelf.