Schreurs op dinsdag

© HBvL

Ondergedoken

Vorige week heeft Patrick Dewael als burgemeester van Tongeren het nieuwe Pliniuszwembad ingehuldigd met een forse duik, waarna hij snel weer boven water kwam en als een verzopen kat de pers te woord stond. Hij haalde geen Olympisch minimum, noch op de vijftien meter die hij zwom noch op schoonspringen, zodat we hem gelukkig niet opnieuw aan het werk hoeven te zien in deze specialiteit tijdens de komende Olympiade in Rio.

Armand Schreurs

Hoe groot was het contrast met de opening van het zwembad in Mons, exact vijf jaar geleden, toen premier Elio di Rupo in een minuscule rode zwemslip voor het dankbare publiek verscheen en van bij de wipplank de media uitgebreid te woord stond.

De Waal Di Rupo was toen 60 jaar min 4 maanden, Dewael zelf klokte af op 60 jaar plus 8 maanden. Zo groot kon het verschil dus niet zijn. Maar de snelheid waarmee de Tongerse kopman in het bad dook, verraadde dat hij iets te verbergen had: het zal zijn ouderwetse blauwe zwembroek met witte motieven geweest zijn, zo’n exemplaar dat je enkel nog ergens in een stock americain kunt vinden in een bak vol brol met daarop de tekst ‘afgeprijsd’.

Misschien denkt u dat de heer Dewael dit exemplaar al lange tijd in zijn garage heeft hangen en als dusdanig niet méér doet dan deze zwemshort verslijten, maar ons geheugen laat ons zelden in de steek als het sportprestaties betreft. De liberalen hadden de gewoonte om ‘s nachts, na de fractiedagen in Oostende, een frisse duik in de Noordzee te verkiezen boven een gin tonic aan de bar en vergaten daarbij telkens enig textiel mee te nemen naar het strand. Al zou Hilde Vautmans beweren dat ze wél een badpak droeg tijdens deze vrije zwemstonde, maar tot op heden is er geen getuige opgedoken die deze woorden onderschrijft.

Kortom: Patrick Dewael heeft bij deze gelegenheid een nieuwe zwembroek moeten kopen. Dit gedemodeerde model leidt tot één conclusie: hij laat zich slecht adviseren. Jawel, hier gaan nog koppen rollen.

Brexit

Nu de Brexit een feit is, richten we ons naar het meest Angelsaksische gemeentebestuur van Limburg, nl. Hechtel-Eksel. Zij werden vorig jaar persoonlijk uitgenodigd bij Queen Elisabeth, want de Welsh Guards (u leest het goed: die van Wales) speelden een voorname rol bij de bevrijding en komen jaarlijks naar de herdenking. Wij stellen onmiddellijk een referendum voor en verwachten dat Hechtel en Eksel, trouw aan de Queen, radicaal voor een Brexit stemmen, zodat ze volgende vrijdag voor Wales kunnen supporteren.