Mathilde

Print
Mathilde

Foto: HBVL

Volksvertegenwoordiger Hendrik Vuye van de N-VA gaat eerste minister Charles Michel schriftelijk ondervragen over het gesprek dat koningin Mathilde woensdag heeft met dr. Jim Yong Kim, de voorzitter van de Wereldbank. Dat gesprek wordt op de website van het Paleis aangekondigd als een audiëntie. Volgens Hendrik Vuye kan dat niet. Enkel koning Filip kan mensen in audiëntie ontvangen, hij is ministerieel gedekt. Koningin Mathilde is dat niet, ze is niet ministerieel gedekt en dat kan een probleem zijn mocht er zich tijdens het gesprek van woensdag een incident voordoen.

Hendrik Vuye is grondwetsspecialist. De man weet dan ook waarover hij spreekt. Het is altijd beter om problemen te voorkomen dan ze te moeten oplossen. Al kunnen we ons moeilijk voorstellen dat koningin Mathilde voor een incident zou zorgen tijdens haar gesprek met de voorzitter van de Wereldbank. En als dat al zo zou zijn, hoe gaan we dat dan weten na een gesprek onder vier ogen? Trouwens, mocht Hendrik Vuye zich niet geërgerd hebben aan de audiëntie, niemand zou er ook de minste aandacht aan hebben besteed.

Dat hij dat toch doet, komt doordat Vlaams-nationalisten geen royalisten zijn en zich vragen stellen bij de rol van de koninklijke familie in ons staatsbestel. Formeel is die niet zo groot. Informeel wel, mee in de hand gewerkt door veel koekjesdozenromantiek en de hunkering naar koninklijk eremetaal en als het even kan ook nog een adellijke titel. Daarom wordt de koninklijke familie door Vlaams-nationalisten nog altijd ervaren als een remmende factor in de verdere omvorming van België tot een confederaal land. Dat is toch wat de N-VA zegt na te streven. Of is het een onafhankelijk Vlaanderen? Dat zou de N-VA toch eens goed duidelijk moeten maken.

Bij een onafhankelijk Vlaanderen, voor zover daar een meerderheid voor zou zijn, is de weg vrij voor een eerste Vlaamse president. In een confederaal België, met zijn eeuwige communautaire gevoeligheden, is een koning misschien nog het meest zinvolle. Op voorwaarde dat de dotaties beperkt blijven tot de koning(in) en de troonopvolg(st)er. En de rol van de koning(in) in zowel het belang van de koninklijke familie als in die van het land zuiver protocollair wordt ingevuld. Maar we moeten ook niet op elke slak zout strooien. Een koningin die haar schouders zet onder duurzame ontwikkelingsdoelstellingen, dat kan toch geen probleem zijn?