Dries Devenyns viert niet na eindzege: “Dacht constant aan Stig Broekcx”

Print
Dries Devenyns viert niet na eindzege: “Dacht constant aan Stig Broekcx”

Foto: Photo News

Na de eindmeet van de Baloise Belgium Tour kreeg Dries Devenyns felicitaties van zijn teamgenoten bij IAM Cycling, maar echt glunderen deed de man met de rode leiderstrui niet. Daarvoor zaten de gebeurtenissen van daags voordien net nog iets te veel in zijn gedachten. Ook dagwinnaar Zico Waeytens (Giant-Alpecin) zat met zijn gedachten bij Stig Broeckx.

“Ik heb een moeilijke dag achter de rug. Ik zat constant aan Stig Broeckx te denken”, zuchtte een duidelijk aangeslagen Dries Devenyns. “Ik denk dat iedereen met hetzelfde slechte gevoel aan het rondrijden was. Dat duurde tot de wedstrijd plots openspatte en het tempo de hoogte werd ingejaagd. Mijn eindoverwinning? Koers is nu niet even belangrijk. De toestand van Stig Broeckx is belangrijker.”

“Wielrennen zal altijd een gevaarlijke sport zijn. Daar ga je niet veel aan kunnen veranderen. Ik stel wel vast dat het de laatste tijd wel bijzonder gevaarlijk geworden is. Het is immers niet de eerste keer dat we een ongeval hebben in de wedstrijd. Gisteren was het dus niet anders. Hoe en wat er moet veranderen weet ik zelf niet. Dit probleem is niet in één-twee-drie opgelost. Normaal gezien moest ik vandaag staan glunderen na het behalen van deze eindzege. Daar staat mijn hoofd echt niet naar.”

Zico Waeytens: “Gedachten in eerste instantie bij Broeckx”

“De ploeg, die het volste vertrouwen had in mij, bracht me perfect in positie naar de laatste meters. Dit was trouwens een sprint die me ligt. Bergop”, gaf Zico Waeytens mee. “Ik ging van ver aan, op meer dan 250 meter van de finish en viel nooit meer stil. Deze ritzege doet deugd maar mijn gedachten gaan toch in eerste instantie naar Stig Broeckx. Het is leuk dat ik gewonnen heb maar het is belangrijker dat het in orde komt met Stig.”

“Natuurlijk is dit ons beroep maar na het ongeval is dit alles nog niet uit mijn gedachten geweest. En ik ben niet de enige. Overal had men het over één ding. Vandaag had ik trouwens geen zin om te koersen maar je moet mee met de rest. Het was het rare etappe, zeker in het begin. Ik kan het moeilijk beschrijven allemaal.”