paepen op donderdag

Topchinees

Print
Topchinees

Foto: HBvL

De gokchinees, die kennen we al. En dankzij de frietchinezen hoeven we in ons land nooit echt ver te gaan om nog eens te proeven van onze nationale lekkernij. Maar had u ook al gehoord van de ‘topchinees’? Neen, dat is geen chef-kok van een Chinees restaurant met Michelinster. Het is een term die gebezigd wordt wanneer men het heeft over een Chinees die aan het hoofd staat van een Belgisch bedrijf. Sinds kort is zo’n Chinees de nieuwe topman van Bank Nagelmackers. Die bank heette nog niet zo lang geleden Delta Lloyd Bank, die op haar beurt dan weer de samensmelting was van Bankunie en Bank Van Limburg. De eigenaar van de bank, de verzekeringsmaatschappij Delta Lloyd, zette zijn Belgische bankdochter in de etalage, waarop de Chinese verzekeraar Anbang zijn kans schoon zag om deze in te lijven.

Ik vermoed dat ‘topchinees’ wel eens een modewoord zou kunnen worden. Het is namelijk niet de eerste keer dat een Chinees bedrijf investeert in het buitenland. Ook Volvo, Club Med en Pirelli konden al rekenen op Chinese interesse. In een vrije markt moeten dergelijke overnames kunnen. De wereld is ons dorp en alles is te koop, als er maar de ‘juiste’ prijs voor betaald wordt. Soms wordt zo’n overname veel te duur betaald. De jongens van Perrigo, de farmareus die Omega Pharma binnenhaalde, kunnen dat beamen. Nog even en Marc Coucke kan zijn bedrijf weer voor een prikje terugkopen!

Wereldwijd veranderden vorig jaar voor maar liefst 3.800 miljard dollar aan bedrijven van eigenaar. Een record! Dat is niet eens zo verwonderlijk. Bedrijven zitten op een immense berg cash. Men schat die op 2.400 miljard euro. Die contanten brengen zo goed als niks op. Het geld wordt nauwelijks geïnvesteerd in nieuwe fabrieken en machines omdat de economische groei daarvoor veel te traag is. Een overname van een mooi, winstgevend bedrijf wordt dan al gauw een optie.

Moeten we ze vrezen, de topchinezen? Niet noodzakelijk, al blijft het een beetje vreemd dat China kan wat wij niet kunnen. De spelregels zijn niet voor iedereen gelijk. Een Chinees bedrijf neem je zomaar niet over als buitenlander. Hoeft ook niet, als je ziet hoeveel keuze er in ons land is. Luc Bertrand van de Antwerpse investeringsmaatschappij Ackermans & van Haaren zei onlangs nog dat heel wat Belgische bedrijven niet meer Belgisch zouden zijn als hij ze niet had gekocht. Zo groot is de interesse vanuit het buitenland. Daarom koop ik op de beurs nog maar wat aandelen van ‘onze’ bedrijven Melexis en Tessenderlo. Voor de Chinezen ermee gaan lopen.