DE KERN

Vandaag

Print
Vandaag

Foto: HBvL

Vorig weekend waren er al forse uithalen vanuit de bedrijfswereld en de magistratuur naar de politiek. Gisteren volgde een opiniebijdrage waarin Johnny Thijs, Bernard Delvaux en Baudouin Meu-nier, drie ceo’s met naam, hun beklag deden over het feit dat ons land vierkant draait. Meteen riepen ze eerste minister Charles Michel op om de leiding te nemen in vijf dossiers - veiligheid, mobiliteit, energie, pensioenen en competitiviteit - en er voor te zorgen dat alle beleidsniveaus op een lijn komen te staan in deze dossiers.

Premier Charles Michel reageerde prompt en had het over een probleem van perceptie. België is geen land in crisis en al helemaal geen failed state. Volgens hem worden wel de nodige beslissingen genomen en is er veel goed in dit land om uiteindelijk tot meer optimisme op te roepen.

Neen, dit land is geen failed state. Maar dit land kampt wel degelijk met een aantal problemen die - en dat is het ergste - al heel lang aanslepen. We denken dan aan de problemen bij justitie en in de gevangenissen, de lange files en de problemen met onze spoorwegen, het falende energiebeleid en het gebrek aan ambities op milieuvlak met het zes jaar lang uitblijven van een klimaatakkoord als bewijs. En dan hebben we het nog niet gehad over de staatsfinanciën.

Een oplossing voor dit alles is niet voor morgen. Men moet er wel vandaag aan beginnen. Dat kan enkel wanneer de verschillende overheden ophouden met zich voor alles in de plaats te stellen van burgers, organisaties en bedrijven. Onze overheden bemoeien zich met alles, geven aan alles geld uit, hebben daar te weinig middelen voor en doen uiteindelijk niks meer goed. De verschillende bestuursniveaus moeten zich terugplooien op hun kerntaken, daar de nodige financiële middelen voor uittrekken en hun beslissingen uitvoeren. Dat impliceert dat onze politici en partijen los komen van de waan van de dag en zich niet om de haverklap laten beïnvloeden door de wisselende publieke opinie na voorbijgaande incidenten.

Ook wij - als individu en georganiseerd via belangengroepen – hebben hierin een rol te spelen. Het democratische debat mag en moet worden gevoerd. Maar eens er een democratische beslissing is, moeten we die aanvaarden. Nu wordt elke beslissing door een of andere belangengroep gecontesteerd en kan elke individuele burger naar de rechtbank stappen om tegen te houden wat de gemeenschap ten goede komt, maar hem even niet. In het bedrijfsleven is zoiets onmogelijk, anders zou elk bedrijf failliet gaan. Maar wanneer het om de staat gaat, kan dat wel. Het gevolg is een slecht functionerende staat waar we allemaal de dupe van zijn.