Vakbondsregering

Print

duchâtelet op vrijdag

Vakbondsregering

Foto: HBvL

De vakbonden organiseren op 24 mei een nationale betoging tegen het besparingsbeleid van de regering. Misschien moeten de vakbonden het land zelf regeren, gezien zij het steeds beter weten. De afspraak is dat als het slecht afloopt, ze zichzelf opheffen.

Onze vakbondsregering bespaart dus niet. Ze voert de 32-urige week in om het beschikbare werk te delen met de werklozen. Voor de bedrijven blijft het totaal aan gewerkte uren, de totale loonkosten en de kosten per uur hetzelfde: het geld wordt over meer mensen verdeeld. De werkgevers kunnen zich aanpassen dankzij wat meer flexibiliteit in de uurregelingen. Niet-gesyndiceerde werknemers begrijpen niet dat ze per maand minder moeten verdienen. Hetzelfde uurloon x minder uren = minder loon. Minder koopkracht per gezin is ook slecht voor de horeca, de bouw enz.

De vakbondsregering stelt vast dat de meeste werklozen niet willen gaan werken voor 1 euro per uur, het verschil tussen hun arbeidsinkomen en hun vervangingsinkomen. Ze verhoogt het aantal ambtenaren die de werkonwilligen moeten aansporen dit wel te doen. De administratie fiscale fraude wordt uitgebreid en ze vervangt privéjobs door overheidsjobs, onder meer in de welzijnssector.

De vakbondsregering voert een belasting in van 3% op de vermogens en werft 1.000 ambtenaren aan om dat te organiseren en te controleren. Ze ontdekt dat de interest op spaarrekeningen zo goed als nul is, waardoor het inkomen uit vermogen nul is, behalve voor zij die risico nemen: die kunnen nog iets verdienen. Door de extra belasting slinkt een vermogen van 100 na één jaar tot 97, daarna tot 94, enzovoort, voor een veilig belegd vermogen, los van kosten en andere belastingen. Renteniers die door de nulrente niet meer kunnen “leven van hun rente” en dus geen rentenier meer zijn, moeten elk jaar een stuk van hun bezittingen aan de overheid geven, via de betaling van die belasting. Als ze bij het OCMW aankloppen, blijkt dat steun aan vermogenden niet mag: ze moeten eerst hun eigendommen te gelde maken, als dat op is, kunnen ze steun vragen. Aangezien er geen prikkeldraad is rond België verhuizen de grotere vermogens naar Zwitserland, vlakbij en met meer zon. Gevolg van het smelten en verhuizen van vermogens: de vakbondsregering ziet haar inkomsten uit die extra belasting snel verminderen.

Om het groter wordende verschil tussen overheidsuitgaven en inkomsten te beperken, verhoogt de vakbondsregering ten einde raad de btw en de accijnzen op alcohol, tabak, elektriciteit en olieproducten. Dat zijn immers milieuvriendelijke belastingen.

De hoge belastingen, de lage lonen en het gebrek aan nieuwe ondernemingen doen jongeren massaal het land verlaten. Als reactie moedigt de vakbondsregering immigratie aan, zodat de bevolking op peil blijft, waarbij ze toch wat zuiniger is met de uitkeringen aan migranten. De regering slaagt er niet in het overheidstekort onder de Europese Maastrichtnorm te houden en België wordt verzocht zich aan te passen of de Europese Unie te verlaten. Over en out. De vakbond houdt woord en schaft zichzelf af. Doet denken aan topsporters die na een briljante carrière ermee stoppen.

De vakbondserfenis, de sociale zekerheid, wordt met gouden letters in de grondwet geschreven. Omdat robots producten maken in plaats van mensen, wordt ze niet meer betaald uit belasting op werk, maar uit belasting op producten die door robots gemaakt worden.