Limbolink

The Sore Losers in de AB: Een ode aan de jeugdhelden

Print
The Sore Losers in de AB: Een ode aan de jeugdhelden

Foto: Raymond Lemmens

Vrijdagavond stelde het Limburgse bluesrockcollectief The Sore Losers hun derde langspeler ‘Skydogs’ voor in de Ancienne Belgique in Brussel. Bijzonder om te zien hoe het viertal zoveel muzikale grenzen aftast zonder hun eigen sound te verliezen. Er is duidelijk een nieuw tijdperk aangebroken voor de Limburgse rockers na een nieuwe, fraaie plaat en meer dan geslaagd optreden in de AB.

Complete duisternis en het onheilspellende oergeronk van een elektrische gitaar, meer heeft het Limburgse viertal niet nodig om een avondje eigenzinnige rock in te luiden. Het duurt niet lang vooraleer de intro van ‘Blood Moon Shining’ hoorbaar is. Vanaf het moment dat zanger-gitarist Jan Straetemans zich waagt aan de vocals wisselt het publiek eventjes blikken van ongeloof met elkaar uit. Het lijkt alsof we zo’n veertig jaar terug in de tijd zijn gekatapulteerd en we niemand minder dan Black Sabbath op de planken van de AB zien staan. De toon van het concert is duidelijk gezet en voorspelt veel goeds.

Verscheidene producties uit ‘Skydogs’ volgen het intronummer op, met elk een eigen identiteit. De rockers demonstreren kort en krachtig het nieuwe luik van hun repertoire zonder dat het publiek op zijn honger blijft zitten. Meermaals worden we geconfronteerd met straffe flarden muziek die we zouden toekennen aan kleppers als The Stooges, Jack White, Black Rebel Motorcycle Club en The Black Keys. Allen vergelijkingen die op het eerste zicht erg overdreven lijken, totdat je het gitaargeweld van Cedric Maes en driftige drumwerk van Alessio Di Turi bezig ziet. Als een soort bemiddelaar houdt zanger-gitarist Straetemans de sound van The Sore Losers erin met zijn typerende vocals.

Naast producties als het bekende ‘Cherry Cherry’ en ‘Got It Bad’ maakt de band eveneens plaats voor oudere nummers uit hun repertoire. Het viertal zet hiermee de uitdagende toon van het concert verder, al komen hun eerdere producties minder halsbrekend over dan hetgeen ‘Skydogs’ in petto had. Niet getreurd, er was nog altijd sprake van een sterk staaltje bluesrock die duidelijk zijn vruchten afwierp: extatisch gejoel en handgeklap door het publiek, en een crowdsurfer permanent zichtbaar in het gezichtsveld.

Na meer dan een uur stevig rocken komt het einde van een overweldigende set in zicht met pegels als de recente productie ‘White Whale’ en het ruige ‘Tripper’ van het album ‘Roslyn’. Een charmante aaneensluiting van oud en nieuw dus. Wanneer The Sore Losers terug achter de coulissen verdwijnen is een ding duidelijk: er begint een nieuw hoofdstuk voor de band, waar de verwachtingen van het publiek erg hoog zullen liggen.

Ter aangelegenheid van Record Store Day 2016, zijn The Sore Losers vandaag nog te zien in de platenwinkel Pick-Up te Heusden-Zolder. Hun optreden begint om 13u30 en ze worden vergezeld door Cocaine Piss vs Mauro, Humo’s Rock Rally-winnaar Whispering Sons, Benefactors en Glenn Claes.