DE KERN

Een slechte dag

Print
Een slechte dag

Foto: HBvL

Het was gisteren een slechte dag voor Limburg. Drie keer zelfs. Een. De Nederlandse Raad van State heeft het bestemmingsplan voor de sneltramlijn Hasselt-Maastricht op Nederlands grondgebied vernietigd. Daarmee zit de eerste Spartacuslijn op een dood spoor. Het is nu afwachten wat de stad Maastricht gaat doen. Als er al een nieuw bestemmingsplan komt, dan is dat niet voor morgen.

We hoeven deze sneltramlijn niet op te geven. Maar in afwachting lijkt het ons zinvol dat minister van Mobiliteit Ben Weyts nu in eerste instantie inzet op de aanleg van de tweede Spartacuslijn Hasselt-Diepenbeek-Genk-Maasmechelen en de derde Spartacuslijn Hasselt-Neerpelt-Lommel. Deze laatste omdat ook de Noord-Zuid niet voor morgen is. En daarbij hebben we het wel degelijk over een sneltramlijn die de tussenliggende gemeenten op een beperkt aantal stopplaatsen aandoet en niet over een treinverbinding.

Twee. German Pellets, de Duitse producent van houtkorrels, zit in slechte financiële papieren door de ineenstorting van de olieprijzen waardoor er minder vraag is naar houtkorrels in elektriciteitscentrales. Mocht het bedrijf failliet gaan, dan zou dat betekenen dat de plannen van German Pellets om de elektriciteitscentrale van Langerlo om te bouwen tot een biomassacentrale niet doorgaan. Dan riskeren 120 werknemers in Langerlo hun werk te verliezen. Voor hen zou dat jammer zijn. Of het ook voor ons jammer is, weten we nog zo niet. Biomassacentrales op basis van houtkorrels zijn omstreden, omdat die korrels niet enkel van houtafval maar ook van bomen uit daartoe speciaal aangelegde bossen worden gemaakt en van heel ver worden aangevoerd. Bovendien is de ombouw enkel rendabel met voor 2 miljard euro aan groenestroomcertificaten. Dat is vreselijk veel geld.

Drie. Amper 5 van de 14 Limburgse kunstenorganisaties die werkingssubsidies aanvroegen in het kader van het nieuwe Kunstendecreet, kregen gisteren een positief preadvies. Indien er niet snel iets verandert, dreigt een kaalslag in het zo al dun bezaaide Limburgse kunstenlandschap. Voor een verklaring moeten de organisaties in eigen boezem kijken. Maar ook de provincie Limburg - waar de schwung enigszins weg is sinds de aankondiging dat vanaf 1 januari 2017 cultuur niet langer een provinciale bevoegdheid is - en de steden Hasselt en Genk - die te laat de handen in elkaar sloegen om samen een coherent kunstenbeleid uit te stippelen - gaan niet helemaal vrijuit. Met als gevolg dat onze kunstenorganisaties te weinig ondersteund, te weinig gepositioneerd en te weinig uitgedaagd worden. We kunnen hier alleen maar hopen dat minister van Cultuur Sven Gatz zich houdt aan zijn belofte om het Limburgse aandeel in de cultuursubsidies op te krikken.