Ilse pipeleers

DURVEN LEVEN

Ilse Pipeleers schrijft over strijd tegen borstkanker: "Antikankermedicijnen tasten blijkbaar ook het brein aan"

Vorige week ‘Gordon Ramsay- style’ op de vingers getikt door meester W. van de hotelschool. Nu... de man had gelijk. De bestellingen mochten inderdaad vlotter doorkomen. Maar een cursus ‘Hoe geef ik beleefd feedback’ zou voor hem ook geen kwaad kunnen.

Onze funky foodcorner is nu eenmaal geen fastfoodrestaurant waar personeel gedrild is om klanten binnen de minuut te bedienen. En eigenlijk willen we dat ook helemaal niet. We houden van de relaxte sfeer, en ja, dan moet je misschien een minuutje langer op je kom soep of belegd broodje wachten. In plaats van ongeduldig voor de toog te draaien, kun je bij ons deze krant lezen of een babbeltje slaan. Tot zover onze tips.

Advies van een ervaren ‘master’ van de hotelschool wuiven we niet zomaar weg. Onze eigenzinnige eet- en koffiebar is nog even vers als de menukaart: slechts een paar maanden open en zowel David als ik zijn na een carrière in het bedrijfsleven nieuwbakken in de horeca. Daarbij komt nog mijn ‘chemobrein’, een struikelblok verstopt onder een wollen muts. Antikankermedicijnen tasten blijkbaar ook het brein aan. Geheugen- en concentratieproblemen zijn het gevolg. Ik weiger consequent om toe te geven aan alle bijwerkingen van deze troep. Sinds de laatste chemo merk ik dat ik soms moeite heb om mijn focus te bewaren. Komt het door de chemo, is het de vermoeidheid die mij parten speelt of is het een delicaat samenspel van beiden?

Er zijn dus zo van die dagen dat ik mij moeilijk kan concentreren. In mijn hoofd herhaal ik dan elke bestelling als een mantra: “Een cappuccino en een latte, een cappuccino en een latte, een cappuccino en …” De geringste afleiding doet mij de draad verliezen en soms ben ik dan totaal vergeten waarmee ik bezig was. Heel frustrerend op een drukke middag.

Vorige woensdag had ik weer zo’n dag. De bestellingen liepen vlot binnen. Er moesten heel wat broodjes en koffietjes worden gemaakt. Ik voelde ook wel dat het niet lekker liep, dat het allemaal wat te lang duurde. En zo ook bij de klant die een latte en een americano bestelde, een latte en een americano, een… Uitgebreide verontschuldigingen mochten niet baten. Als een briesende stier uitte hij zijn ongenoegen. Ongehoord en schandalig vond hij het. En híj was ‘meester’ op de Hotelschool. We waanden ons even in de ‘Kitchen Nightmares’ van de grofgebekte Britse tv-kok Gordon Ramsay. Op zo’n moment zou ik het liefst terugblaffen: “Hier is uw geld en daar is de deur”.

Maar wíj leven gelukkig niet meer in het tijdperk dat je mensen moet afblaffen. In onze funky foodcorner kun je even schuilen voor de verzuurde medemens. Wie bij ons binnenkomt, wordt begroet met een lach, onze relaxte bediening past volledig in de trend van slow food en slow coffee en in onze ‘funky foodcorner-style’ trakteren we meester W. volgende keer met de glimlach op een stevige soep met ballen.

INFO

Ilse Pipeleers (41) uit Diepenbeek schrijft wekelijks dagboek over haar strijd tegen borstkanker