© HBvL

DE KERN

Safety shift

Twee terroristen in Brussel die tot gevaarlijke daden in staat zijn. VTM-gebouw en station van Mechelen ontruimd na een mogelijke dreiging. Paniek op Gare du Nord in Parijs na elektrocutie van een duif op een bovenleiding. Het zijn vier opmerkelijke berichten die gisternamiddag op de redactie binnenliepen. Voeg daar de belegerde spookstad Brussel bij, de tientallen afgelaste evenementen en de duizenden telefoontjes naar het crisiscentrum van Binnenlandse Zaken, en het is duidelijk dat de angst regeert. Meer dan ooit zelfs. En als het in Brussel regent, druppelt het in Limburg. Als zelfs André Rieu al nattigheid voelt.

Yves Lambrix

Als angst regeert is de ratio vaak zoek. De voorbije tien dagen hebben we meer dan eens moeten horen dat we met die terreurdreiging zullen moeten leren leven. Nu IS een nieuwe video heeft verspreid om nieuwe, nog zwaardere aanslagen in Parijs aan te kondigen, houdt iedereen zijn hart vast. Dat is in ons land niet anders. Gisteren heeft de regering-Michel dan ook beslist om het hoogste terreuralarm in Brussel te verlengen. Metrostations, scholen, crèches en winkels blijven daar vandaag dicht. Dat moet een unicum zijn. Deze historische veiligheidsmaatregelen betekenen dat onze inlichtingendiensten aanwijzingen hebben van een nakende aanslag, of dat onze politiediensten terroristen op de hielen zitten.

Als dit terrorismeonderzoek is afgelopen, zou het goed zijn om eens na te denken wat we voor onze veiligheid over hebben. Neen, het gaat niet over de 400 miljoen euro extra die de regering voorziet. De vraag is of we niet moeten breken met de Belgische traditie om te besparen op kerntaken zoals defensie, justitie en binnenlandse zaken? Dat defensie de armste leerling van de Europese klas is geworden, weten we. Met onze Staatsveiligheid is het niet veel beter gesteld. Die dienst heeft een jaarbudget van 50 miljoen euro en 500 medewerkers die echt inlichtingenwerk doen. Dat zijn er drie keer minder dan de Nederlandse geheime dienst AIVD, die in juni vorig jaar alleen al 25 miljoen euro extra kreeg om jihadstrijders aan te pakken. Ook Frankrijk zet veel zwaarder in op veiligheid, om nog maar te zwijgen van de Verenigde Staten.

Moslimextremisten vechten hun oorlog niet langer exclusief op het thuisfront uit. Ze viseren steeds nadrukkelijker het ‘duivelse’ Westen. We kunnen dat niet tolereren. Als lid van de internationale gemeenschap moet België zijn steentje bijdragen in het diplomatieke en militaire ingrijpen in het Midden-Oosten. Daarnaast moeten we grondig debatteren waar het met onze inlichtingen- en veiligheidsdiensten naartoe moet. Hen versterken zal geld kosten, geld dat we elders zullen moeten besparen. We zullen duidelijke keuzes moeten maken. Deze regering heeft met de tax shift bewezen dat ze dat kan. Waarom zou dat voor een ‘safety shift’ niet lukken?