© VIER

Margriet Hermans: ‘Zonder die ingreep zou ik nu zeker 200 kilo wegen’

Magriet Hermans maakte een opmerkelijke comeback in ‘De Slimste Mens Ter Wereld’. De dame, die in 2000 een maagoperatie onderging, werkte niet alleen Alexander De Croo naar huis, ze schuwde ook nog eens geen enkel mopje over haar uiterlijk en vooral haar gewicht. Opmerkelijk als je beseft dat Hermans op enkele jaren tijd tientallen kilo’s verloor. ‘Och dat zit er nog in ingebakken.’

mige

‘Ik heb ondanks mijn operatie nog altijd een enorme eetlust. Erg eigenlijk. Ik besef heel goed dat die operatie mijn leven voor een stuk heeft gered. Als ik dat hulpmiddel niet had gehad, dan woog ik nu zeker 200 kilogram. Doorheen de jaren ben ik teruggezakt naar 75 kilogram, maar de laatste jaren is dat terug opgetrokken naar 87 kilogram. Als ik echt goed wil zijn zou ik nog twintig kilo moeten afvallen.’

In 2005 onderging je ook een facelift. Ben je daar nog steeds tevreden over?

‘Voor mij was die maagoperatie veel belangrijker dan de facelift. Maar ook die laatste ingreep is geen te onderschatten iets. Het blijft toch altijd een operatie. Maar ik ben er wel zeker van dat ik er nu nog steeds de vruchten van raap. Weet je, vanaf een bepaalde leeftijd staat afvallen garantie gelik aan verouderen. Ik ben ervan overtuigd dat door die facelift ik de schade nog wat heb kunnen beperken. Bovendien ben ik nu ietsje voller, waardoor mijn huid ook minder doorzakt.’

Je bent dan wel afgevallen, toch blijf je zelf nog heel wat mopjes over je gewicht maken. Is dat iets dat bij je ingebakken zit?

‘Ergens denk ik van wel. Ik ben het zo gewoon om altijd over mijn gewicht aangesproken te worden, dat ik er zelf maar de draak mee ben beginnen steken. Bovendien hebben ze voor De Slimste Mens Ter Wereld een platenhoes van mij gebruikt van twintig jaar geleden, toen was ik echt op mijn zwaarst. Daar refereer ik nu doorheen de show ook weel naar. Het is niet dat ik me slecht in mijn vel voel daardoor. Ik heb er vrede meegenomen dat mensen me altijd met een kilo te veel zullen associëren, net zoals Jani altijd bekend zal staan als homo wellicht. Ik denk dat geen van beiden daar echt problemen mee heeft. Of ik de aflevering zelf al gezien heb? Neen, ik was erop aanwezig en dat is voor mij voldoende. Ik ben sowieso een slechte tv-kijker. Bovendien doe ik dat niet graag, naar mezelf kijken. Ik kan toch niet meer corrigeren wat ik toen gezegd of gedaan heb en ik heb altijd schrik dat ik door naar mezelf te kijken een stukje van mijn spontaniteit zal verliezen. En dat is net hetgeen waar ik zo van hou.’