Voor wat hoort wat

Print
Voor wat hoort wat

Foto: LD

Minister-president Geert Bourgeois trok gisteren naar het Vlaams Parlement met zijn Septemberverklaring. Daarin keek hij terug op wat de Vlaamse regering het voorbije jaar deed en lijstte hij op wat ze dit nieuwe politieke jaar allemaal wil doen.

Uiteraard bleef Geert Bourgeois ook stilstaan bij de vluchtelingencrisis. Wat hij daarover zei, daar kunnen we het enkel mee eens zijn. We moeten genereus zijn bij de opvang van de vluchtelingen. We moeten hen alle kansen geven zodat ze zich succesvol kunnen integreren en een actieve rol kunnen opnemen in onze samenleving. In ruil daarvoor mogen we van hen verlangen dat ze onze taal leren. Dat ze onze normen en waarden aanvaarden. En dat ze onze pluralistische samenleving, gebaseerd op de waarden van de verlichting, respecteren. Wie dat niet wil, heeft hier geen plaats.

Bij een Septemberverklaring hoort uiteraard ook een begroting. Het volstaat niet plannen te maken, men moet er ook voor zorgen dat er geld is om die uit te voeren. De Vlaamse begroting 2016 is 39,4 miljard groot. Dat is behoorlijk wat geld. Toch is er amper geld voor nieuwe initiatieven. Dat komt uiteraard omdat men het beleid niet van de ene op de andere dag ondersteboven kan gooien en de meeste uitgaven van de Vlaamse regering personeelsuitgaven zijn voor o.a. administratie en onderwijs. Het geld voor nieuwe initiatieven moet dan ook komen van besparingen, nieuwe inkomsten of schuldopbouw.

De Vlaamse regering koos in hoofdzaak voor besparingen waarbij de factuur ook voor een stuk naar de Vlamingen werd doorgeschoven in de vorm van bijvoorbeeld duurdere crèches, hoger inschrijvingsgeld in het hoger onderwijs en komaf maken met gratis openbaar vervoer voor 65-plussers. Dat zorgt voor aanhoudende kritiek. Ook gisteren was ‘Hart boven Hard’ hard voor de Vlaamse regering. Toch is dit de enige uitweg. Het alternatief is immers meer schuld. Maar ook schulden kosten geld. De totale Belgische schuld liep vorig jaar op tot 427,5 miljard euro. Dat kostte ons 12,23 miljard euro aan rentelasten. Geld dat naar de banken gaat en niet kan uitgegeven worden aan beleid, aan hogere tegemoetkomingen of aan investeringen in bijvoorbeeld onze wegeninfrastructuur.

We moeten nu eerst orde op zaken stellen om daarna meer en beter te kunnen doen. Tenzij - ook dat is een mogelijkheid - de belastingdruk verder wordt opgedreven. Uiteraard niet op de gewone man, wel op de multinationals. Dat impliceert wel internationale afspraken, nu spelen de multinationals de landen fiscaal tegen elkaar uit. We vrezen dat dit nog even zal duren.