Michal Golas: ‘Een eer Kampioen van Vlaanderen te zijn’

Print
Michal Golas: ‘Een eer Kampioen van Vlaanderen te zijn’

Foto: bv

Nog voor de beslissing kwam van de UCI om Michal Golas (Etixx-Quick Step) als winnaar van de 100e editie van het Kampioenschap van Vlaanderen (1.1) uit te roepen, sakkerde de Pool dat hij opnieuw een tweede plaats had behaald. Sportdirecteur Rik Van Slycke kwam hem het goede nieuws melden, waarna een brede glimlach vercheen op zijn gezicht.

‘Eindelijk. Ik heb mijn zege te pakken na al die ereplaatsen’, glunderde Golas. ‘Bovendien krijg ik nu ook die prachtige Leeuwentrui. Die gaat bij mij een heel speciale plaats in huis krijgen. Dit is een trofee die ik koester, ook al ben ik een Pool. Ik ken het verhaal rond die Vlaamse Leeuwentrui wel. Ik hoorde er voor het eerst van via mijn ex-teamgenoot Sergey Lagutin. Die won hier in 2005 en vertelde dat hij een gele trui had gekregen met een zwarte leeuw op.’

‘Ik heb trouwens lang een echte Vlaamse vlag in huis gehad. Zo’n vijf jaar geleden kocht ik die en hing ik ze op aan een muur. Ik was toen aan de slag als belofte en zag al die leeuwenvlaggen op foto’s in diverse koersen. Ook toen ik hier zelf kwam rijden, doken die vlaggen meermaals op. Nu ben ik zelf Kampioen van Vlaanderen en dat vind ik echt een hele eer. Deze trui zal niet in één of andere kast belanden, wees daar maar zeker van.’

Trusov kan vrede nemen met tweede plaats

De 30-jarige Nikolay Trusov (Tinkoff-Saxo) werd uiteindelijk tweede.

'Het was hier een heel gedoe, al die journalisten die van hot naar her vlogen', aldus de Rus. 'En dan waren er de UCI-commissarissen die de beslissing namen om de winnaar te declasseren. Uiteindelijk werd mij dus de tweede plaats toegewezen en daar ben ik wel best tevreden mee.'

'Ik ben geen sprinter. Ik wou dus in volle finale alleen aangaan. Op de kasseizone probeerde ik het een eerste keer, maar ik slaagde er niet in om voorop te blijven. Ik maakte uiteindelijk toch deel uit van de juiste kopgroep. Toen het begon te regenen, werd het allemaal nog wat lastiger en zwaarder.'

'Ik reed deze wedstrijd al vijf keer en weet dat het hier echt wel lastig is. Ook al is er slechts één kleine kasseistrook en zit er geen enkele helling in het parcours, toch mag je dit Kampioenschap van Vlaanderen nooit onderschatten. Ik had op voorhand de weersverwachtingen bekeken. Dat moet je doen als je in Vlaanderen komt koersen. En die voorspelden niet echt veel goeds. In de finale bleef ik zeer attent voorin rijden. En toen de juiste vlucht tot stand kwam, was ik gelukkig mee. Maar een sprint ontlopen, dat zat er niet meer in. Omdat ik niet echt rap ben, kan ik zeker vrede nemen met mijn tweede plaats.'