Rik Torfs bundelt columns in nieuw boek

Print
Rik Torfs bundelt columns in nieuw boek

Foto: Photo News

In boekencafé Barbóék in Leuven werd woensdagavond het nieuwe boek van Rik Torfs voorgesteld. In ‘De vrijheid om te twijfelen’ bundelt de rector van de KU Leuven zijn favoriete columns van de voorbije vijf jaar.

André Van Halewyck vroeg Rik Torfs om een roman te schrijven. “Maar het is er weer eens niet van gekomen”, zei de gewezen senator. Hij bedankte de Leuvense uitgeverij Van Halewyck wel met een verzameling van 97 columns en opiniestukken. “In het boek staan colums die ik tussen 2011 en 2015 schreef voor De Standaard, De Morgen, NRC Handelsblad, Trouw en De Volkskrant. De teksten staan chronologisch gerangschikt. Ze vormen geen dagboek of kroniek maar zijn evenmin in het luchtledige geschreven. De context waarin ze tot stand kwamen, is niet zonder belang. De oudste teksten dateren van de periode dat ik lid was van de Senaat. Na mijn afscheid aan de politiek werd ik in mei 2013 verkozen tot rector van de KU Leuven.”

In ‘De vrijheid om te twijfelen’ gaat Torfs in zijn kenmerkende stijl, soms poëtisch maar altijd bevlogen, geen enkel heet hangijzer uit de weg. Religie is nooit ver weg voor de professor kerkelijk recht. Het geloof en het biechtgeheim zijn niet de enige heilige huisjes die de revue passeren. Ook nationale en internationale politiek en ethische vraagstukken als euthanasie komen aan bod. Torfs waagt zich ook aan meer wereldse onderwerpen als Brussel, reizen met de trein, kunst, literatuur en de manchetknopen die hij nooit draagt.

De titel verwijst naar de levenhouding van Torfs, zijn roeping als het ware. In zijn stukjes is iedereen welkom: van de schooldirecteur die vluchtmisdrijf pleegde over ex-wielrenner Frans Verbeeck tot Miet Smet en haar Wilfried.

Schrijven doet Torfs meestal op zondagvoormiddag. “Het wordt steeds meer een manier om te leven. Vooral om intenser te leven. De breuklijn was de rectorverkiezing. Ik bleef over dezelfde onderwerpen schrijven maar anders. Echt in mijn ziel laten kijken zal ik nooit kunnen. Om mij te leren kennen moet je tussen de lijnen lezen: in bijzinnen, conslusies en het wit tussen de teksten.”

Dit is sinds 1985 het zesde boek van Torfs. Hij overwoog even om zich voortaan te beperken tot Twitter, een favoriet medium. “Maar je moet oppassen met tweets, ze worden al snel langdradig. Neen, ik ga blijven schrijven.”