Celebs

‘Met grote ogen lijkt ze naar zichzelf te zoeken’

Kathleen Aerts openhartig over jongdementerende mama

Kathleen Aerts openhartig over jongdementerende mama

Foto: tania huypens

‘Mama kocht twintig hondenvoerblikken voor haar kat of kwam met de hele voorraad shampoo uit de buurtwinkel thuis.’ Kathleen Aerts, de ‘vroegere blonde van K3’, vertelt in haar boek 'Voor Altijd Mijn Mama' het rauwe verhaal van hoe ze haar moeder verliest aan jongdementie. Ze is inmiddels 61 en zit in een tehuis. ‘Alzheimer maakte haar kapot, maar de ziekte beschermde haar ook tegelijkertijd. Mama heeft nooit ten volle beseft wat haar te wachten stond.’

Dementie rijdt als een bulldozer over je heen, zonder een spaander heel te laten.

Kathleen Aerts vertelt in haar boek het relaas van haar mama Maria die al op haar vijftigste langzaam maar zeker door de ziekte wordt gegrepen. Over een vrouw die verward raakt als ze voor een buffet eten staat en dan maar met een bord vol worteltjes terugkomt. Die plots kleren met lelijke prints en oorbellen met doodskopjes koopt. Die met twintig blikken hondenvoer voor de kat aankomt en die op een dag de knop van het gas laat openstaan en derdegraads brandwonden krijgt tijdens het strijken. ‘Los van de fysieke pijn treurde mama om het verlies van haar strijkplank. De allerlaatste huishoudelijke taak die we van haar afpakten.’

Een harde, rauwe werkelijkheid over een trotse vrouw en mama bij wie steeds meer sneeuw in het hoofd komt. ‘In de wasmand in de badkamer vind ik stukken gebruikt toilet papier. Besmeurde blaadjes met de geur van uitwerpselen, waarvan zelfs mijn zoontje Lewis wist dat je ze moest doorspoelen in de wc.’

Aerts vertelt hoe de ziekte langzaamaan bezit neemt van Maria’s geest. Want dat doet dementie. Ze ontgeest je. En bij jongdementie gaat dat aan een ­razendsnel tempo. En zijn de levensverwachtingen nog tien jaar.

Maria is inmiddels 61 en zit in een tehuis. Aerts moest zich gewonnen geven en haar mama loslaten. ‘Met grote ogen schuifelt ze elke dag verder. Ze dwaalt voortdurend rond alsof ze zichzelf zoekt.’ De mens in Maria wordt tot primitieve instincten herleid en haar persoon stort in vrije val naar beneden.

Eén ding is troostend. ‘Alzheimer maakte haar kapot, maar de ziekte beschermde haar ook. Mama heeft nooit ten volle beseft wat haar te wachten stond. Een kikker die je in kokend water gooit, springt er meteen weer uit. Maar als je die kikker in lauw water legt en het water langzaam aan de kook brengt, is hij zich van geen kwaad bewust.’

INFO

Voor Altijd Mijn Mama, Kathleen Aerts, Uitgeverij Lannoo, 192 blz, 17,99 euro.

Niet te missen