KVG op daguitstap naar het fort van Breendonk

Print

Foto: André Caubergs

Beringen - KVG ging op daguitstap naar het fort van Breendonk. Men werd stil bij het zien van de gruwel in het fort. Daarna genoot men, ondanks de regen, van de prachtige tuinen van Meise.

Het bestuur van KVG had een gevarieerd programma uitgewerkt voor de jaarlijkse daguitstap. Traditioneel werd er tijdens de heenreis een stop gehouden voor een tas koffie en ontbijtkoek. Vervolgens ging de rit verder naar ‘het fort van Breendonk’. Je hoort en leest wel veel over de groote oorlog en alhoewel het fort van Breendonk pas een echt werkkamp, opvangkamp werd in WOII was het toch de moeite om de gruwel die hier heeft plaatsgevonden met eigen ogen en oren mee te maken. De indrukwekkende inrijlaan met de waarschuwing van indertijd en een infobord over de aantallen geïnterneerden die er verbleven, de executies door vuurpeloton en door ophanging, hoeveel er door ontbering gestorven zijn. Aan het bord met de foto van de kampverantwoordelijke begon de gids. François nam de taak als commando overste op zich en de leden van KVG werden vanaf dan behandeld als gevangenen. De eerste bevelen ‘Austaffen’ klonken dan ook al overdonderend. Even voelen hoe het is om met je gezicht tegen de muur geplaatst te worden. Hoe men alles moest afgeven om dan in een cel met, als je geluk had maar, met 48 personen zat. Anders waren het er 60. De bedden met hun strozakken. Indertijd moesten dat toch echte zakken vol ongedierte geweest zijn. Het klompje brood dat je ’s morgen kreeg en de daar bijhorende kom koffie (eikels die men in het water gekookt had). Maar je zag ook mooie ‘propagandafoto’s’ die moesten aantonen dat het er niet slecht was. Niet slecht? Als je in de winter in het midden van de nacht op blote voeten in de vrieskou op appel moest verschijnen. Het harde labeur, dat voor niets diende alleen maar om je te kraken.

François vertelde het met zoveel overgave, na al de jaren moest hij soms zelf nog slikken want zijn vader heeft hier verbleven en daarna afgevoerd en vermoord. Wel iedereen was stil bij het verlaten van het fort.

In Meise stond een lekker etentje te wachten. En toen begon het te regenen! Wat nu? Met de rollators en rolstoelen daardoor om van de mooie tuinen te genieten? Er werd besloten om de groep in 2 te splitsen zij die binnen wilden blijven kregen daar een uitvoerige uitleg over de 92 ha tuinen van Meise. De andere groep vertrok toch voor een wandeling in de tuin. Omdat door de regen de planning moest wijzigen, werd nog besloten om een ritje door Brussel te maken, langs het Atomium; het eeuwfeestplein, het koninklijk paleis en parlement.


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio