Ilse pipeleers

Ilse Pipeleers schrijft dagboek over strijd tegen borstkanker: ‘Een nieuw begin’

Print
Ilse Pipeleers schrijft dagboek over strijd tegen borstkanker: ‘Een nieuw begin’

September is alweer halfweg. Voor we het goed en wel beseffen, zitten we rond rijkelijk gevulde feesttafels, om samen met familie en vrienden terug te kijken op het afgelopen jaar. Ik blijf me verbazen over hoe ontzettend snel de tijd gaat. Opnieuw een week voorbij. En wat voor een, heerlijk hectisch… Ik heb vaak het gevoel dat de dagen te kort zijn om alles te doen wat ik zou moeten doen. Maar vooral dat ze te kort zijn om te doen wat ik zou willen doen.

Ik probeer alles uit het leven te halen wat er in zit. ‘Life’s too short not to live it up a little’. Voor mij betekent dat doorgaan en niet bij de pakken blijven neerzitten. Opgeven staat niet in mijn woordenboek.

Maar soms, heel soms, zou ik graag even niks doen. Toch heeft elk nadeel zijn voordeel. Iedere week die voorbij gaat, is een week dichter bij mijn genezing. Afgelopen donderdag had ik een afspraak in het ZOL in Genk. De gang die ik ondertussen al verschillende keren ben doorgelopen, begint stilaan heel erg vertrouwd te voelen. Steeds weer dezelfde procedure, inschrijven bij de balie en vervolgens naar de afdeling gynaecologie. Geduldig neem ik plaats in de wachtzaal. Kankerpatiënten zitten er samen met jonge koppeltjes in blijde verwachting. Ik wacht tot mijn naam wordt geroepen. Ik loop binnen bij de dokter en neem plaats aan zijn bureau. Na een kort gesprek volgt de controle. Goed nieuws deze keer… Dr. Vlasselaer bevestigt wat ik zelf al had opgemerkt, de tumor is opmerkelijk kleiner geworden. Yes! De behandeling slaat goed aan en de operatie zal mogelijk minder ingrijpend zijn dan eerst gedacht.

Ik kijk enorm uit naar het moment dat ik een punt kan zetten achter dit hoofdstuk. Ik kijk uit naar de dag dat ik de tattoo van de tijger op mijn bovenbeen kan laten zetten als teken van overwinning. Zo ver zijn we voorlopig nog niet. Ik heb nog een lange weg af te leggen en ik kan alleen maar hopen dat alles goed blijft gaan. Het absolute hoogtepunt van afgelopen week was de opening van onze coffeebar ‘Sanseveria funky foodcorner’. We hebben 2 jaar lang hard gewerkt om alles op poten te krijgen en dan is het zover. Na een nachtrust van amper drie uur, om de laatste voorbereidingen te treffen, openen we vrijdag om 08.00u voor het eerst onze deuren. Na een shift van 16 uur zit onze eerste dag erop. Straks opnieuw achter het fornuis, er staat voor maandag verse pompoensoep op het menu. Klaar voor ronde twee.