Gezocht: Solidariteit

Print
Gezocht: Solidariteit

Foto: HBvL

De asielcrisis vormt de grootste uitdaging voor het fragiele bouwwerk dat de Europese Unie heet - veel meer nog dan de perikelen met de Griekse schulden of het al te langzame economische herstel. De toevloed van vluchtelingen uit Irak, Syrië, Eritrea of Somalië stelt het hele systeem van onderlinge solidariteit, het fundament van het Europese project, danig op de proef.

Wie oud genoeg is om zich de diepe breuklijn te herinneren die het IJzeren Gordijn in Europa vormde, kan niet anders dan hoofdschuddend toekijken hoe de jongste Europese lidstaten zich wentelen in groepsegoïsme en even plat als gevaarlijk populisme. Het leeuwendeel van de asielzoekers zijn ouders die voor hun kinderen een betere toekomst zoeken dan het oorlogsgeweld waarvoor ze op de vlucht zijn, die niet willen dat hun zonen en dochters onder het juk van een wrede islamistische tirannie opgroeien.

Het abjecte gedrag van kleppers als de Hongaarse premier Viktor Orban moet ook losgekoppeld worden van de misschien wel terechte vrees voor wat die grote migratiegolf betekent voor onze op humanistische en christelijke waarden gebaseerde samenleving. Die vrees mag en kan niet zomaar weggezet worden als reactionair en politiek totaal niet correct.

Gisteren waarschuwde staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken voor het hoge aantal asielzoekers uit de Iraakse hoofdstad Bagdad. De helft van de huidige instroom in België bestaat uit jonge mannen tussen 25 en 35 die uit Irak afkomstig zijn. Grondig onderzoek dringt zich op.

Gisteren heeft Duitsland, dat in de figuur van kanselier Angela Merkel bewezen heeft dat echte solidariteit mogelijk is, beslist om tijdelijk het Verdrag van Schengen op ijs te zetten. Dit Verdrag voorziet in een vrij verkeer van personen in het grootste deel van Europa. Duitsland zag zich verplicht over te gaan tot deze drastische maatregel omdat de instroom van asielzoekers zelfs de opnamecapaciteit van het sterkste Europese land dreigt te overstijgen. Sinds gisteren controleert de Beierse politie, die versterking kreeg uit heel het land, opnieuw de grenzen van de Bondsrepubliek. Berlijn overweegt zelfs het leger in te zetten voor de controle van de asielzoekers. Het is al te makkelijk om die tijdelijke opschorting van Schengen weg te zetten als een aanslag op het vrije verkeer in Europa. Zo’n opschorting is echter alleen mogelijk als de nationale veiligheid in het gedrang is en voor zover de andere Europese partners bij deze besluitvorming betrokken zijn. Zelfs in het groothartige Duitsland breekt nood soms wet - en daarvoor kunnen we alleen maar begrip opbrengen.