Probleem of opportuniteit

Print
Probleem of opportuniteit

Er komen 8.000 extra opvangplaatsen voor vluchtelingen, dat heeft de ministerraad gisteren beslist. Limburg neemt er 1.400 voor zijn rekening. Het ligt vast dat die in Lanaken en Leopoldsburg komen. Of er ook in Hechtel-Eksel bijkomende plaatsen worden voorzien, wordt pas maandag beslist. Daarmee is Limburg de meest solidaire provincie van Vlaanderen. Niet onlogisch, want hier zijn nu eenmaal meer oude legerkazernes die snel in gebruik kunnen worden genomen. Bovendien hebben de Limburgers ervaring met menswaardige opvang. Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken ziet dan ook niet meteen een probleem (zie verder in de krant).

Dat klopt natuurlijk. De werkelijke uitdaging komt pas later, want die 8.000 vluchtelingen zijn geen nummers. Het zijn mensen van vlees en bloed die de grootste miserie van oorlog in de ogen hebben gekeken, voor ze getraumatiseerd in ons land gestrand zijn. Daar mag niet cynisch over worden gedaan. Net zoals over de oplossing van het vluchtelingenprobleem niet populistisch kan worden gesproken, mag dat menselijke aspect niet met slogans onder de tafel worden geveegd. Zoals de voorzitter van de Europese Commissie het fors claimde in zijn State of the Union: “Europa is een continent waar iedereen ooit vluchteling is geweest. We mogen hen niet de rug toekeren.” Dat betekent ook dat we een verantwoordelijkheid hebben wat betreft hun integratie in onze maatschappij. Scholing, werk, huisvesting, reorganisatie van de plaatselijke OCMW’s… allemaal uitdagingen die binnenkort op het bord van Lanaken en Leopoldsburg belanden en ten slotte bij de Vlaamse regering.

We begrijpen dat zoiets de man in de straat bang maakt. Ondanks de grote solidariteitsacties blijft het knagen. Is het niet te veel? Kunnen we deze vluchtelingenstroom wel aan? Is dit niet het paard van Troje voor de terroristen van IS? Een simpel antwoord geven is moeilijk, maar niet onmogelijk. Wanneer we de cijfers zwart op wit zetten, gaat het om amper 0,11 procent van de totale EU-bevolking. We worden dus helemaal niet overspoeld. Een speciale veiligheidscel screent ondertussen op mogelijke IS-infiltranten en ook het kostenplaatje moet worden genuanceerd. Door een goede integratie zullen die mensen hier binnenkort immers werken en bijdragen aan de sociale zekerheid. Veel werkgevers zien al de mogelijkheden. Technologiefederatie Agorie, Zorgnet Vlaanderen en het VBO zijn volop aan het bekijken hoe ze dat gaan aanpakken.

Dat lijkt meteen de beste houding. We kunnen tenslotte niet elke dag het vingertje omhoog steken over mensenrechten in de rest van de wereld, en dan zelf op de loop gaan voor de vluchtelingencrisis.