Droomreis wordt drama: man verliest voeten en hand

Print
Droomreis wordt drama: man verliest voeten en hand

Foto: Apartahotel Blue Sea Gran Pla

Wat een prachtige terugkeer moest worden naar de plaats waar hij met zijn vrouw op huwelijksreis ging, is voor een 38-jarige man een nachtmerrie geworden. Hij ging met keelpijn naar het ziekenhuis, maar ligt nu in een coma en verliest zijn beide voeten en linkerhand.

Matthew Parkes (38) en zijn vrouw Pamela (39) uit Bramhall - bij Manchester - zijn 5 jaar getrouwd en wilden dat in het Spanje Mallorca vieren op de plaats waar ze vijf jaar geleden ook een fantastische huwelijksreis beleefd hadden. Ze namen ook hun 4 jaar oude dochtertje Sophia mee, waarvan Pamela tijdens de huwelijksreis al zwanger was zonder het te weten.

De droomreis werd na enkele dagen helaas een nachtmerrie toen Parkes last kreeg van keelpijn. Ongerust trok hij naar het ziekenhuis, waar het zeldzame syndroom van Castleman vastgesteld werd. De ziekte escaleerde snel en leidde tot een totaal orgaanfalen bij de man.

Hij wordt er sindsdien in een kunstmatige coma gehouden tot hij overgevlogen kan worden naar zijn thuisland, waar zijn beide voeten en linkerhand geamputeerd zullen worden. ‘Als hij die operatie niet kan ondergaan, heeft hij nog maar enkele dagen te leven’, zegt zijn vrouw Pamela. Helaas vindt ze geen ziekenhuis waar hij de operatie kan ondergaan. ‘Elke dag bel ik en elke keer zeggen ze me dat de vrijgekomen bedden al ingenomen zijn door iemand anders. Onze verzekeraar heeft een luchtambulance klaarstaan om hem naar huis te brengen. Hopelijk wordt zijn toestand niet nog erger, want dan mag hij het vliegtuig niet meer in.’

‘Fantastische reis’

‘De eerste dagen van de reis waren wel echt fantastisch’, voegt Pamela nog toe. ‘We waren zo opgewonden dat we met Sophia konden teruggaan naar Mallorca om met haar de plaatsen te bezoeken die we 5 jaar geleden ook bezochten. Het was geweldig.’ Tot Matthew opgenomen werd in het ziekenhuis. ‘Hij kon alleen nog zeggen dat hij ons graag ziet en dat hij hoopt dat we een geweldige tijd hebben.’

Ze hoopt dat de directeur van een ziekenhuis toch ergens een bed kan vrijmaken voor haar man. ‘Mijn man is 37 en werkt en betaalt belastingen sinds hij 16 is. Verdient hij dan geen bed? Waarom is er geen bed voor hem wanneer hij het zo nodig heeft?’

Pamela is realistisch over de gevolgen van de nakende operatie. ‘In het beste geval moet ik hem de rest van zijn leven rondrijden in een rolstoel. Het wordt een enorme verandering voor ons leven, maar dat hebben we ervoor over. De kinderen zijn er ook op voorbereid.’