paepen op donderdag

COLUMN

Loom

Print
Loom

Het hoeft lang niet altijd een dure en verre reis te zijn. Ik kan al erg genieten van een mooie dag op de Limburgse fietspaden. Liefst in goed gezelschap, uiteraard. Een of twee keer per jaar heet mijn fietspartner Chantal. We leerden elkaar 15 jaar geleden kennen in Londen. Toevallig. En toen bleek dat we dezelfde studies hebben gedaan, in dezelfde scholen, weliswaar met een paar jaar verschil. We woonden in België op amper enkele kilometers van elkaar en in Londen waren we op hetzelfde moment zakenbankier. Ook toeval. Chantal heeft nadien nog in Brussel en Genève gewoond en is nu al een tijdje aan het werk in Stockholm. Maar we proberen dus wel ieder jaar een keer of twee af te spreken om samen te fietsen.

Onze tochtjes gaan dan gewoonlijk van Lommel tot ‘niet zo ver’ over de grens. Vorig jaar belandden we in Valkenswaard en dat was ons zo goed bevallen dat we dat dit keer nog eens hebben overgedaan. Lunch in hetzelfde, eenvoudige etablissement en nadien even rondwandelen in de stad om te zien wat daar zoal leeft.

Een jaar geleden was Valkenswaard een bezette stad. Waar je ook keek, je zag overal loom. Kent u loom? Het zijn de veelkleurige plastic elastiekjes waarmee kinderen knutselen om voor zichzelf – of anderen – een armbandje te fabriceren. In Valkenswaard leek iedere winkel over een afdeling te beschikken die gespecialiseerd was in loom. In de gsm-zaak zag je nog nauwelijks mobieltjes: er stonden overal tafeltjes met elastiekjes. Je kon ze niet alleen kopen in alle kleuren, maar ook nog eens in alle kleurschakeringen. Idem in het winkelcentrum. Waar leegstand was had je pop-upshops met loom. Het zou me ook helemaal niet verwonderen als de bakker een spaarkaart gaf waarmee je na aankoop van 10 broden een zakje loom cadeau kreeg.

Deze zomer waren we dus weer in Valkenswaard. En wat viel er op? Juist. Er was geen loom meer te bekennen. De gsm-winkel verkocht weer gsm’s en de pop-upshops waren verdwenen. De rage was afgelopen. Rages zijn, per definitie, van voorbijgaande aard. En je vindt ze overal: in speelgoed, kledij, muziek en zelfs op de beurs. Je mag de gekte voor een zakje elastiekjes perfect vergelijken met de zeepbel op de Chinese beurs. De ene dag wil iedere gokchinees aandelen, een tijdje later zijn die speculanten blij dat ze dezelfde aandelen aan halve prijs weer kunnen verkopen. En de hele wereld staat dan op zijn kop vanwege de crisis op de Chinese beurzen.

Waarom dwepen we toch steeds met rages? De hele wereld lijkt manisch-depressief. Probeer zeepbellen en andere gektes steeds te mijden. Doe zoals de Britten zeggen: keep calm and carry on.

INFO

PAEPEN OP

DONDERDAG