Dit is de harde waarheid achter een fantastische wereldreis

Print
Dit is de harde waarheid achter een fantastische wereldreis

We hebben de verhalen al vaak gelezen: iemand laat alles achter om de ultieme levensdroom te realiseren. En de foto’s van een zonsondergang op een zeilboot of een yogasessie op een zuiders strand zetten dan zelf aan tot dromen. Een Zuid-Afrikaans koppel toont echter de keerzijde van de medaille.

Begin 2015 gaven Chanel Cartelle en Stevo Dirnberger hun goedbetaalde jobs in de reclamewereld op. Ze beseften dat ze geen enkele goede reden hadden om hun leventje gewoon verder te zetten en besloten impulsief om op wereldreis te vertrekken. Ze zouden wel zien hoe ver ze zonder grote middelen zouden geraken. Hun instagramaccount onder de naam ‘howfarfromhome’ is intussen immens populair: meer dan 74.000 mensen volgen de wereldreis via hun prachtige foto’s. De reis startte op ‘0 km van huis’ in Johannesburg, intussen is het koppel na een rondreis door Europa beland op ‘25.071 km van huis’ in Athene.

Maar de realiteit achter hun onbezonnen wereldreis is niet altijd wat het lijkt. ‘Toen ik eens door onze blog en onze foto’s scrolde, realiseerde ik me dat we op sociale media niet het volledige verhaal delen’, vertelt Chanel aan de Amerikaanse nieuwssite Buzzfeed.com . ‘Het lijkt alsof we de tijd van ons leven hebben, en die hebben we ook. Maar het is niet altijd ijsjes eten in de zon en genieten van prachtige landschappen. Wanneer we even pauzeren om een mooie foto te nemen, zijn we vaak ook bezig met vervelende klusjes of zelfs ronduit vuil werk.’

 

 

Om rond te komen en steeds verder te kunnen reizen, moeten Chanel en Stevo dus vooral hard werken. ‘We lieten ons luxeleventje achter en dachten onze tijd te besteden aan vrijwilligerswerk, maar in de werkelijkheid schrobben we nu toiletten of harken we steentjes langs de weg. Ik ben gestopt met tellen hoeveel bedden ik al heb opgemaakt of glazen ik heb gepoetst.’ De werkjes vindt het koppel via de organisatie Workaway, die wereldreizigers onderdak bij gezinnen aanbiedt in ruil voor arbeid.

En hoewel de wereldreis zo veel zwaarder uitvalt, blijkt het de beproeving uiteindelijk toch waard. ‘Ik ben fysiek niet zo sterk en dit put me uit. We komen dagen door op crackers met jam, slapen nauwelijks vijf uur per dag en moeten altijd sleuren met onze tassen omdat we een busrit niet kunnen betalen. Maar toch is dit voor ons de hemel op aarde. Eenmaal we we onze taakjes hebben afgewerkt, kunnen we op ontdekking en vooral volop genieten. En bovenal is dit een les over het leven en een les in nederigheid, we zijn dankbaar voor elke dag die we zo samen kunnen beleven.’

 

 

 

 

Externe links