Mama

Wat als je kind 'geen goesting' heeft om naar school te gaan?

Print
Wat als je kind 'geen goesting' heeft om naar school te gaan?

Foto: *

De eerste schooldag is er een van nieuwe kansen, nieuwe leerstof en nieuwe vriendjes. Maar er zijn ook kinderen die er geen zin in hebben, die niet willen studeren. Kinderpsychiater Lieve Swinnen schreef er het boek '(Geen) Goesting?!' over, met advies voor ouders en leerkrachten. 'Kinderen zijn heus niet gewoon 'lui', meestal spelen er andere dingen'.

Mijn kind wil niet studeren. Is het lui?

'Dat zegt men wel eens, maar dat klopt niet: geen enkel kind wordt lui geboren. Als het alleen een kwestie van willen was, zouden alle kinderen het even goed doen op school, want elk kind wil graag slagen. Dus ligt de oorzaak elders: misschien heeft het kind zelf geen keuze gehad over de studierichting of de school, misschien ligt het niet goed in de groep, misschien heeft het niet de juiste competenties'.

Wat kan je als ouder doen?

'Als ouder moet je bereid zijn om je manier van denken aan te passen, om uit te gaan van het kind. Durf jezelf afvragen of je wel weet wat je kind interesseert, of het wel op de juiste plaats zit? Voelt het kind zich wel goed? Want leren is investeren in jezelf, dat doe je niet als je jezelf niet de moeite vindt. Verbondenheid is belangrijk voor een kind, thuis en tussen zijn leeftijdsgenootjes. Durf je ook afvragen of je kind wel kan wat er van hem verwacht wordt. Het is nooit eenvoudig: je moet kijken en willen zoeken. Maar je kan ook heel concreet het goede voorbeeld geven als ouder, door bijvoorbeeld niet elke dag te klagen dat je naar je werk moet. Door voor structuur te zorgen thuis, door te helpen als het kind hulp nodig heeft, door zelf niet de hele tijd afgeleid te worden door telefoon, ... Kinderen nemen dat gedrag over'.

'Kinderen worden niet streng genoeg opgevoed', klinkt het wel eens. Maar hoe streng mag je zijn?

'Een kind moet het gevoel hebben dat het autonoom mag zijn, los van de ouders zijn eigen keuzes mag maken. Maar dat wil niet zeggen dat kinderen geen nood hebben aan regels en structuur. Een kind moet het principe van 'first things first' leren: sommige dingen zijn belangrijker dan andere en soms moet je dingen doen die je niet leuk vindt voor het resultaat later, zoals studeren. Je hebt wel de zogenaamde 'applausgeneratie', kinderen wiens ouders alles geweldig vinden en die nooit verantwoordelijkheid moeten nemen. Dat zijn inderdaad vaak kinderen die al bij een klein obstakel opgeven. Het kan niet altijd applaus zijn, soms moet er bijgestuurd worden. Maar het is wel belangrijk dat kinderen vaak positieve boodschappen te horen krijgen'.

U werkte samen met jeugdauteur Marc De Bel aan het boek 'Faalplezier!'. Zijn we vergeten dat kinderen ook mogen falen?

'Falen wordt onmiddellijk gezien als iets negatief met grote consequenties: als je niet goed studeert, moet je het jaar overdoen, .... Terwijl falen hoort bij leren en ontwikkelen. Als je leert fietsen, is het toch ook normaal dat je soms valt? Ik vind dat we falen veel minder negatief moeten bekijken, als iets dat ook leuk kan zijn. Beter spijt van iets dat niet gelukt is dan iets wat je niet geprobeerd hebt'.

Verwachten ouders te veel van hun kinderen?

'Soms wel, maar ze doen dat met de beste bedoelingen. Ouders willen dat hun kinderen het beter hebben dan zij zelf. Er wordt ook vaak gedacht in termen van 'plus est en vous', alsof kinderen alles kunnen als ze maar willen. Dat geldt misschien voor supergetalenteerde kinderen, maar niet voor gemiddelde kinderen en jongeren. Die moeten de weg vinden die bij ze past, want niet alles lukt, ook al denken ouders en scholen soms van wel'.

'(Geen) Goesting?!' van Lieve Swinnen wordt uitgegeven door Van Halewyck en verschijnt op 5 september.

 

Niet te missen