© Toon Verlaak

© Toon Verlaak

thumbnail: null
thumbnail: null

Sevensmolen als warm kloppend hart

De verzuring maakt ons leven een stuk minder aangenaam. Daar willen we met de Kaulille Molenvrienden, samen met zoveel andere positieve mensen, iets aan doen. We maken van de Sevensmolen het warm kloppend hart van het dorp.

Toon Verlaak

De Kauliller Molenvrienden willen van de Sevensmolen en de omgeving een baken maken voor ons dorp. Een plek waar iedereen welkom is die samen met andere warme dorpsgenoten iets wil doen aan de verzuring. Wij willen mensen, verenigingen en buurten samenbrengen. Met elkaar dingen laten doen die de moeite waard zijn en vooral plezant zijn. Een warm plekje uitbouwen waar je van elkaar en met elkaar kan leren en genieten van eenvoudige dingen.We zijn maar een kleine vereniging, gelukkig niet de enige die menselijke warmte belangrijk vinden. De mensen van de dynamische groep "Kaulille leeft" organiseerde al een prachtige kermiskoers en plannen een kerstmarkt in het dorp. Vergeet ook niet de jeugdbewegingen en speelpleinwerking die zich inzetten voor de kinderen en jongeren. De mensen die meewerken aan de dorpsrestaurants en zoveel anderen in zoveel verengingen. Ze doen allemaal zaken die de mensen samenbrengen en de banden versterken en zo de verzuring een halt toeroepen. De voorbereidingen voor de 125 ste verjaardagsfeest van de molen gaan van start. Wie mee wil is van harte welkom.

Eeuwenlang sloegen de keuterboerkes aan weerszijde van de Balkerbeek, tussen Kaulille en Bocholt, elkaar met de klompen op de kop over een stukje heide tussen de twee dorpen. Voor die mensen was de heide van levensbelang. Daar zou de oorzaak kunnen liggen van de rivaliteit tussen Kauliller volk en Bocholtenaren. Soms komt die rivaliteit aan de oppervlakte, de ene keer ludiek de andere keer grimmig ernstig. Dat is niet alleen bij ons zo maar in vele Kempische dorpen. Ondertussen zijn we één gemeente, de fusie van 1976 is echter nog niet helemaal verteerd. Jonge Kaulillenaren onderstrepen hun identiteit door pertinent Caulille te gebruiken als naam voor hun woonplaats. Ouderen houden de scheidslijn strak door te wijzen op verschillen in taal en “zeden”. In een Europa, dat meer en meer rekening moet houden met een instroom van vluchtelingen uit de hele wereld, lijken deze verschillen een beetje folklore . Wij zijn een microkosmos aan de rand van ons eigen universum. Mensen houden ervan om zich veilig terug te trekken in hun wij-schelp. Om bij de anderen te worden gecatalogeerd is echt niet veel nodig. Het volstaat om zich in te zetten bij de bij de “foute” groep of zich te weinig te profileren als dorps-intellectueel. Je mag je als beter of slimmer beschouwen is een beetje onverstandig. Toen ik destijds mijn eerste stappen in het beroepsleven zette zei mijn opa “Jong ,we komen allemaal uit een blauw werkmansbroek”. Heel plastisch wees hij mij erop dat ik me nooit boven mensen mocht plaatsen en mij altijd bewust moest blijven van mijn herkomst . Onze voorouders hebben hard gewerkt om hun kroost naar school te kunnen sturen. Wie kansen kreeg stelt zich beter op tussen de mensen dan boven de medemensen. Het is dank zij de inspanningen van velen dat de kleinere groep, slim jongens” kansen kreeg. Het verschralende verenigingsleven heeft nood aan mensen van goede wil, mensen met een warm en groot hart. Het grote gelijk bestaat niet, je mag niet teren op het verleden en de toen geleverd prestaties. De toekomst ligt voor ons en wat we daarvan maken bepalen wij nu, met elkaar. In een tijd als de onze hebben we nood aan een open en warme samenleving. Samenwerken en samen leven is de boodschap. We hebben de neiging om ons terug te trekken achter het schermpje van de laptop of de smartphone. Om van daaruit, anoniem, de wereld in ons op te nemen en gal te spuwen op zaken en mensen die niet passen in ons beperkt en gekleurd wereldje. We willen daar iets aan doen.

Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio