Hun en ons belang

Er was gisteren veel te doen om de uitspraken van Bart De Wever woensdagavond in Terzake. Hij profileerde zich daarbij als de onderbuik van Vlaanderen. De kritiek was scherp, vooral vanuit linkse hoek. Toch doet men er goed aan om aandachtig te luisteren naar de woorden van de N-VA-voorzitter. We hebben er alle belang bij dat de vluchtelingencrisis nu goed wordt aangepakt, anders krijgt die een lange staart.

Over een zaak zal iedereen het wel eens zijn, de vluchtelingencrisis toont andermaal aan dat politiek Europa niet echt werkt. Dat kan men de Europese Raad en de Europese Commissie verwijten. Ze hebben Griekenland en Italië aan hun lot overgelaten. Ze hebben nagelaten om initiatieven te nemen om de buitengrenzen van Europa collectief te bewaken. Ze slagen er niet in om te komen tot een verstandige verdeling van de vluchtelingen over alle lidstaten. Maar de zwarte piet enkel naar Europa doorschuiven is ook niet correct. Te veel lidstaten willen liefst helemaal geen vluchtelingen opvangen. Dat verdeelt de lidstaten, waarna elke lidstaat geneigd is om nog meer een eigen vluchtelingenpolitiek te voeren.

Het voorstel van Bart De Wever om te komen tot een specifiek sociaal statuut voor vluchtelingen, ligt gevoeliger. Veel Vlamingen die zelf alle zeilen moeten bijzetten om rond te komen, zullen het daarmee eens zijn. Erkende politieke vluchtelingen hebben immers recht op alle sociale voordelen vanaf de eerste dag van hun erkenning, zonder dat ze ooit bijdroegen tot onze sociale zekerheid. Maar wat moet dat speciaal statuut dan inhouden? Net voldoende om niet dood te gaan? Hoe kunnen ze zich dan integreren en op termijn bijdragen aan onze maatschappij? Overigens laat de Conventie van Genève zo’n speciaal statuut niet eens toe. Die conventie stipuleert klaar en duidelijk dat erkende politieke vluchtelingen net dezelfde politieke, sociale en economiche rechten hebben als elke andere vreemdeling in dit land.

Hoeveel vluchtelingen we uiteindelijk zullen moeten opvangen, valt niet te voorspellen. Het zullen er in ieder geval vele duizenden, misschien wel tienduizenden zijn. Dat gaat ons geld kosten. Maar ons land is rijk genoeg om dit op te vangen. We kunnen er beter aan doen om dat geld nú uit te geven. In ruil daarvoor mogen we ook eisen stellen: de taal leren, (bij)scholing en/of opleiding volgen, werk aanvaarden. Daar worden zij in eerste instantie beter van, wij in tweede instantie. Geven we dat geld nu niet uit, dan zullen ze voor altijd afhankelijk blijven. Dat houdt het risico van illegaliteit in. Op termijn gaat ons dat nog veel meer geld kosten.