Veldwezeltnaren van 1951 bezoeken Neanderthalersite

Print
Veldwezeltnaren van 1951 bezoeken Neanderthalersite

Foto: rené thewissen

Veldwezelt

Lanaken - Een groepje Veldwezeltenaren met geboortejaar ’51, met partner, houdt de traditie in ere om jaarlijks samen te komen. Dit jaar was het toch wat speciaal, want de verkenning van het eigen dorp Veldwezelt stond op het programma. Voor 'autochtonen' én voor partners, niet van Veldwezelt, werd het een boeiende ontdekking. Niet in het minst omwille van de primeur: deze groep bezocht als eerste de pas geopende Neanderthalersite.

Marjet Caenen, een ’51-er, ontving haar jaargenoten met hun partners om te starten met koffie en vlaai, keuze tussen ‘proemen’ of ‘appelkauwen’. De namiddagwandeling begon bij het ‘Bamptrepke’ . Dit padje naar de Kip kreeg door het project Trage Wegen zijn eigen naambordje. Hierdoor ontsnapte het aan de verdwijning. Op die plek herinnerden sommige heren zich hun pubertoeren: door de duiker van de Zou w onder de Kip door lopen. Met laarzen of hoge schoenen bleek dat nog te doen. Maar om een bezorgde moeder geen argwaan te laten koesteren riskeerde zich ook wel iemand (we noemen geen namen) blootsvoets in de duiker. Stank, vervuild water, kadavers waren zijn deel. Gevolg: wekenlang ontstoken voeten. Machogedrag mag wat kosten.
Het Belvedèrepad boven op de Kip geeft een mooi uitzicht op het Zouwdal aan de overkant van het kanaal en de toekomstige leemwinning door steenfabriek Wienerberger. Bij de brug kwam de geschiedenis van de Duitse inval op 10 mei 1940 aan bod. De fotoverzameling van Erfgoedkring Wiosello over de aanleg van het kanaal, de abri’s, de brug, het voormalige douanekantoor riep de herinnering op aan de noodbrug met houten wegdek. Het ‘Hèèske’ had een vaste taak aan het terug inkloppen van de losgekomen kepernagels.


Hoogtepunt was het bezoek aan de daags ervoor officieel geopende archeologische site Hezerwater. De ’51-ers realiseerden daarmee een historische primeur: het eerste geleide bezoek aan de Neanderthalersite was terecht voor een groep Veldwezeltenaren. En dat ze zich fier voelden over deze nieuwe trekpleister in hun geboortedorp! Gelukkig bleken de anatomische kenmerken van een Homo sapiens wiosellensis voldoende te verschillen van die van een Neanderthaler zodat verwisseling uitgesloten was. Gestuikte bouw, goede ontwikkelde neus, dat wel, maar het ontbreken van forse wenkbrauwbogen, een laag voorhoofd en een langgerekt en bolvormig achterhoofd lieten er geen twijfel over bestaan dat ons Veldwezelts specimen behoort tot de moderne mensensoort.
De informatie in de archeologische site werd gecomplementeerd bij het Grensschap-landmark 6. Dat geeft een indruk van het wilde karakter dat het Hezerwater in prehistorische tijden kon hebben. Als bijriviertje van de Maas speelde het een belangrijke rol in de evolutie van het landschap. Tijdens overgangen van warme tijden naar ijstijden sneed het Hezerwater zich steeds dieper in het landschap. Langs de steile dalwanden kwam oud Maasgrind bloot. Dit lokte Neanderthalers om vuursteen te verzamelen en te bewerken.


Bij grenspaal 89 hoort het pijnlijke verhaal van 1843 toen Veldwezelt een grote brok grondgebied moest afstaan aan Nederland. De Doosberg (in Veldwezeltse uitspraak met een lange oo-klank, niet op zijn Hollands met ‘ou’) ging verloren aan de toen gecreëerde Nederlandse gemeente Oud-Vroenhoven.
Een rondleiding in Veldwezelt kan niet zonder even stil te staan bij de slachtoffers, burgers en militairen van Wereldoorlog II. Weinig Veldwezeltse families werden toen gespaard. Ook bij de ’51-ers: de een verloor beide grootouders en een (zwangere) tante, de ander grootmoeder en zusje.
Een afsluitend etentje bij Kim bood de gelegenheid om vooruit te kijken naar de volgende bijeenkomst.
Als gids namens Wiosello en Grensschap Albertkanaal kan ik alleen maar eindigen met: ‘Dames, Heren ’51, jullie waren een fijn publiek’. We kunnen enkel samen beamen dat één namiddag hoogstens volstaat om een klein hoekje van het Veldwezelts grondgebied te verkennen.


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio