© BELGA

Maxime Monfort genekt door krampen

‘Het was niet voorzien dat ik mijn kans zou wagen in een ontsnapping’, reageerde Monfort. ‘Ik merkte echter dat er geen organisatie was en veel renners de kans kregen om weg te springen. Dus ging ik ook mijn kans. Je verspeelt toch niet meer krachten dan in het peloton en ik kon mogelijk tijd winnen voor het klassement.’

Ook bij het groepje vluchters was er evenwel geen organisatie en werd er voortdurend gedemarreerd. ‘Dat is het nadeel van een grote vlucht. Er zijn altijd renners die zich willen verstoppen en niet op kop willen rijden en dat zorgt voor problemen. Op een gegeven moment was ik in een tweede groep verzeild geraakt, op drie minuten van de leiders, maar we konden toch opnieuw de aansluiting maken. Dat kostte wel veel energie.’

In een latere fase reden vier renners vooruit en samen met de uiteindelijke ritwinnaar dichtte Monfort nog de kloof. ‘Toen geloofde ik nog in de overwinning. Ik dacht dat dit de goede groep kon zijn, maar er keerden nog anderen terug. Naar het einde toe kreeg ik krampen, dus op de laatste klim kon ik niet voluit gaan.’