© Mediahuis

Rusthuisbedden gezocht

De discussie rond het Limburgse tekort aan rusthuisbedden is ruim tien jaar oud. Onze provincie kent een historische achterstand. Met het zogenaamde Limburgplan wilde de politiek enkele jaren geleden die koe bij de hoorns vatten. Extra subsidies werden op tafel gelegd om versneld een inhaalbeweging te maken en weer bij te benen met de rest van Vlaanderen. Waar staan we vandaag?

Er is beterschap, dat is zeker. Maar we zijn nog altijd de zwakste leerling van de klas. Van de 1.900 rusthuisbedden die extra voorzien waren, is net de helft gerealiseerd. Te weinig, want aan dit tempo duurt het nog ruim een decennium voor we de eindstreep halen. Terwijl de vraag naar ouderenbedden naar alle waarschijnlijkheid sterker zal stijgen dan voorzien in de programmanorm van Vlaams minister van Welzijn Jo Vandeurzen. Die norm is gebaseerd op een bevolkingsprognose binnen vijf jaar en legt vast hoeveel rusthuisbedden er minstens nodig zijn. Vervolgens kent de Vlaamse overheid de nodige vergunningen toe.

En daar knelt het schoentje. Want het probleem met deze manier van werken is dat veel instellingen proactief en op voorhand vergunningen voor een uitbreiding aanvragen, zonder concrete bouwplannen. Vergelijk het met een bouwgrond kopen, zonder bouwverplichting. Er is dus een inhaalbeweging op papier, maar niet in de werkelijkheid. Zo lukt het natuurlijk niet. Minister Vandeurzen heeft een eerste verdienstelijke poging gedaan om die lacune op te lossen, maar het blijft een pijnpunt. Bovendien moeten we in het achterhoofd houden dat Limburg de jongste provincie van Vlaanderen is. Dat betekent dat de grootste vergrijzingsgolf nog moet komen. En die riskeert ons als een zilveren tsunami weg te spoelen.

Er moet dus meer gebeuren. Enerzijds moet de snelheid van capaciteitsuitbreiding omhoog door de aanvragen sneller te behandelen en de administratieve en technische procedures te vereenvoudigen. Anderzijds kan ook de huidige programmanorm gemoderniseerd worden. Door aanvragen voor uitbreiding van de capaciteit van rusthuisbedden te koppelen aan een uitbreidingsverplichting, een resultaatsverbintenis zeg maar, zou hier al heel wat efficiëntiewinst geboekt worden.

Hoe dan ook, de weg is nog lang. Daar moet niemand flauw over doen. En het is maar logisch dat we ervan wakker liggen. Op een dag zijn we tenslotte allemaal 75-plusser.