Yvonne op vrijdag

© LD

‘Ge moet uw kind trachten op te brengen in de perfectie, niet in het slordige’

Elke week schrijft de 102-jarige Yvonne Daemen uit Hasselt een brief aan een bekende Vlaming. Yvonne verblijft in het rusthuis, waar ze elke dag trouw naar ‘Familie’ en ‘Mooi En Meedogenloos’ kijkt. Maar speciaal voor HBvL2 zapt ze ook doorheen de rest van televisieland, en geeft ze haar eigengereide kijk op onze tv-persoonlijkheden. Deze week is het de beurt aan Karen Damen.

tomas

Beste Karen,

Eerst dacht ik dat gij misschien familie van mij zou zijn, maar uw achternaam schrijven ze niet met een ‘e’ hé. En trouwens op ’t eerste gezicht lijkt ge ook geen familie, want ge hebt eerder een grof gezicht. Ge ziet ook dat ge uw eerste jeugd zijt gepasseerd. ’t Is misschien daarom dat ge hebt besloten om te stoppen met K3? Gij hebt uw heel leven lang wel ne schone job gehad hé? Zingen en acteren voor de kindjes: het lijkt mij nog wel iets.

Maar ge zult u wel alleen kunnen redden. Ik zie u toch regelmatig zonder die twee andere meisjes op televisie verschijnen. Zaterdag kom ik u wel eens samen met uw baas Gert Verhulst tegen in ‘Het Zijn Net Mensen’ en laatst heb ik ook met veel aandacht gekeken naar uw programma ‘Perfect’. Gij hebt voor dat programma dus twee maanden proberen te leven als een perfecte vrouw. Als ik het goed heb begrepen, hebt ge het moeilijk om uw huis en leven op orde te houden. ’t Was precies niet simpel voor u, dat perfect leven? Maar Karen, ik vind dat niet meer als normaal. Vrouwen moéten perfect zijn: ze moéten er goed uitzien en ze moeten vooral zelfstandig zijn, want wat als ze er – in tijden dat er zoveel koppels uiteen gaan – alleen voor komen te staan?

Ik wil maar zeggen dat het toch helemaal niet moeilijk is om perfect te zijn. Ik moest vroeger toch ook elke dag gaan werken? En mijn huishouden mocht zeker gezien worden. Er mocht geen enkele stoel verkeerd staan vooraleer ik naar de bureau vertrok. Ik kon koken als de beste en zorgde dat ik er elke dag piekfijn uitzag. Nu Karen, ik weet het wel: gij hebt een kind en ik heb nooit kinderen gehad maar dat kan volgens mij geen excuus zijn. Ge moet uw kind trachten op te brengen in de perfectie, niet in het slordige.

Maar Karen, toegegeven: ge hebt uw best gedaan en ge zijt daarmee zelfs heel wat kilo’s kwijtgespeeld, chapeau. Ge plukt dan toch vruchten van die perfecte aanpak, hé? Met die inspuitingen in uw gezicht moet ge wel stoppen. Straks wordt ge dement van al dat spul. Akkoord?

Liefs,

Yvonne