Hip en inhalig

Print
Hip en inhalig

Foto: TONY VAN GALEN

Europa heeft een moeilijke verhouding met Amerikaanse giganten als Google, Microsoft en jongere scheuten aan de internetboom als Uber of AirBnB.

Dit bleek zowat twintig jaar geleden toen Microsoft zich in Europa moest verantwoorden voor monopolistisch gedrag. Dat blijkt ook vandaag nu Google, zoveel meer dan een gewone zoekmachine, van Europees Commissaris Margrethe Vestager een ‘Statement of Objections’ toegestuurd kreeg. Je kan deze verklaring als een soort akte van beschuldiging beschouwen.

Concreet verwijt de Europese Commissie Google dat het bedrijf via zijn uiterst populaire zoekmachine en aanverwante toepassingen systematisch eigen producten bevoordeligt en dus bovenaan de zoekresultaten toont.

Commissaris Vestager heeft overschot van gelijk als ze stelt dat Google wel eens schuldig kan zijn aan machtsmisbruik. Dit is in het nadeel van de gewone consument en houdt vernieuwing tegen. Concurrerende bedrijven klaagden over slinkende marktaandelen. Europa kan niet lachen met marktverstorende ingrepen van bedrijven die een quasi-monopolie hebben. Google hangt dan ook een boete boven het hoofd die kan oplopen tot zes miljard euro (tien procent van de jaarlijkse omzet).

In een speciale blog wuifde het bedrijf gisteren de beschuldigingen weg. Eind dit jaar moet een definitieve uitspraak volgen.

Maar dit is niet alles: Google moet zich ook verantwoorden voor de dominante positie die Android inneemt. Op dit platform draait zowat tachtig procent van alle smartphones en tablets in de wereld.

Rond de moderne internetbedrijven als Google, Facebook of Uber hangt een vals aura van jong, hip, progressief en vernieuwend. Dat wordt nog eens benadrukt door de fraaie werkomstandigheden voor het jonge en goed opgeleide personeel: kindercrèches, gratis maaltijden, tennisvelden en zwembaden. Wie zou nu niet willen werken voor een bedrijf als Google dat ooit de kok van de rockband The Grateful Dead in dienst had?

Dat hippe imago neemt niet weg dat deze bedrijven vaak een loopje nemen met de verworvenheden van de sociale welvaartstaat, dat ze een taxidienst als alternatief verkopen terwijl ze in feite zwart werk promoten waarvoor ze dan ook geen belastingen betalen.

De echt groten als Google of destijds Microsoft gedragen zich bovendien als echte monopolisten die gerust kunnen concurreren met de staal- en oliebaronnen uit de negentiende en begin twintigste eeuw.