ACV: ‘Morrelen aan sociaal akkoord is geen optie’

Print
ACV: ‘Morrelen aan sociaal akkoord is geen optie’

Marc Leemans Foto: Photo News

Het compromis van de vakbonden en de werkgeversorganisaties over de activering van oudere werklozen is voor de christelijke vakbond te nemen of te laten. “Dit is een akkoord van de volledige groep van 10 (ABVV keurde vorige maand het akkoord over de lonen af, nvdr). Het is gewikt en gewogen, een en ondeelbaar.” Met die woorden waarschuwt ACV-voorzitter Marc Leemans de federale regering om niet te morrelen aan het akkoord.

Het kernkabinet van de regering nam dinsdag nog geen beslissing over de voorstellen van de sociale partners rond de verplichte beschikbaarheid voor de arbeidsmarkt van werklozen en SWT’ers, de vroegere bruggepensioneerden. De komende dagen buigen technische werkgroepen zich over de voorstellen.

Maar ACV-voorzitter Leemans spreekt meteen duidelijke taal. “Men kan er niet aan morrelen, dat is geen optie.” Indien de regering toch elementen zou willen wijzigen, dan betekent dit dat ze het niet meent met het overleg, aldus de ACV-topman. “Dan geven ze geen kans aan het overleg en wordt verder overleg onmogelijk gemaakt.” De mensen op de werkvloer zouden het volgens Leemans ook niet pikken.

Leemans verdedigt het akkoord nadrukkelijk. Vorige maand was er bij de christelijke vakbond maar een nipte meerderheid voor het loonakkoord omdat er geen duidelijkheid was over de beschikbaarheid van oudere werklozen, klinkt het. Met het bijna-akkoord van de sociale partners krijgen de mensen nu duidelijkheid over de eindeloopbaan.

Passieve beschikbaarheid

De vakbondsleider benadrukt dat in de toekomst voor nieuwe bruggepensioneerden enkel de passieve beschikbaarheid (verplicht ingaan op aanbod passend werk of opleiding) geldt. “Oudere werklozen moeten niet meer met de bedelstaf rondgaan bij de bedrijven. Indien de VDAB werk heeft voor deze mensen, geen probleem. Maar ze actief laten solliciteren is niet haalbaar. Dan lopen ze van frustratie naar frustratie, 60-plussers trekken altijd aan het kortste eind.”