Basketbal Scooore! League Brussels - Hubo Limburg United

Devin Oliver speelt voor overleden beste vriend: ‘Waren als broers’

Print
Devin Oliver speelt voor overleden beste vriend: ‘Waren als broers’

Oliver speelt als eerbetoon met nummer 15. Foto: VDB

‘Het is geweldig dat we al in het eerste jaar van het bestaan van de club de play-offs halen, maar we willen meer’, aldus Devin Oliver, vorig weekend tegen Luik de man van de match. De 22-jarige Amerikaan droeg zijn prestatie die avond op aan zijn beste vriend die in augustus overleed.

Devin Oliver was onderweg naar België toen hij vernam dat zijn vriend Matt zich van het leven benomen had. Matt had een bipolaire stoornis en zijn ouders sloegen alarm toen hij niet op de afspraak was op de luchthaven om zijn vriendin op te pikken. ‘Mijn laatste jaar in College hebben we elkaar niet zoveel meer gesproken. Daar heb ik nu enorm veel spijt van. De twee jaar dat we samen studeerden aan de Universiteit van Dayton, waren we heel close. Hij was één jaar mijn kamergenoot. We waren als broers. Hij was mijn boezemvriend, een vriend voor het leven’, vertelt Oliver.

Van 5 naar 15

‘Ik wist wel dat Matt problemen had, maar ik had geen idee dat het zo erg was. Hij was begonnen met zijn leven meer naar God te richten, hij leerde een nieuwe vriendin kennen die hem daarin steunde. Het deed hem goed denk ik. Maar tezelfdertijd veranderde hij drie keer van College in vier jaar. Het moet zijn dat hij wegliep van zijn problemen. Op dat ogenblik besef je dat niet. Hij is je buddy, je vriend waarmee je samen op de campus leeft en plezier hebt. Nu heb ik dus spijt dat ik dat laatste jaar niet zo veel meer met hem heb gepraat. Ik heb hier veel tijd om herinneringen op te halen aan onze tijd samen en dat raakt me. Voor de wedstrijd vorige vrijdag hing het op mij. Matt was net als ik een basketbalspeler. Mijn shirtnummer houdt ook verband met hem. Voor ik naar hier kwam, speelde ik altijd met shirtnummer 5. Hier bleef alleen nummer 15 over. Ik was daar niet blij mee, maar dan stierf Matt en 15 was zijn nummer. Het gaf me de mogelijkheid om voor hem te spelen. Een vorm van respect.’