Limbolink

Daktari houdt het ruig

Print
Daktari houdt het ruig

Foto: Raymond Lemmens

Het was weer van Limbolink Presents vrijdagavond, en de Club van Muziekodroom was lekker volgelopen voor Daktari, een Genks ensemble dat naar eigen zeggen de Nederlandstalige rock nieuw leven wilde inblazen. Tot onze verbazing lukte dat nog ook, al was de overwinning eerder op punten dan met een knock-out.

Er vielen pluspunten te noteren. De naam - Daktari - is cool en doet amper denken aan vaginale crèmes (hij komt van een serie uit de jaren ’60, met een schele leeuw in de hoofdrol). De sound zit goed: wie aan Nederlandstalige rock denkt, belandt in gedachten vaak in de ranzige regio waar Yevgueni en Buurman de koningen der schmalz zijn. Maar Daktari neigde meer naar de jonge Noordkaap dan naar kleinkunst, omarmde De Mens nadrukkelijker dan Della Bossiers. Het was hard, ja, en luid, en vaak ook lekker rauw, maar door de vaak indrukwekkende geluidsmuur begon na verloop van tijd een gebrek aan herinnerbare songs door te schemeren. Fijne songtitels (‘Oorlogstaal’ en ‘Rand Van De Aarde’, om er twee te noemen), dat wel, maar de muziek gaf voorlopig blijk van nipt te weinig eeuwigheidswaarde.