Het jaar van de alarmbel

Print
Het jaar van de alarmbel

Foto: HBvL

Beste lezer, eerst en vooral: een gelukkig en voorspoedig nieuwjaar. We beginnen graag met die hoopvolle wens, want wie terugblikt op het afgelopen jaar kan niet anders dan wat ongemakkelijk de wenkbrauwen fronsen. 2014 was geen grijs jaar, geen moment van rustige vastheid. De afgelopen 12 maanden zullen te boek gaan als het jaar van de extremen en grote onderlinge tegenstellingen. De schoonheid en oprechte bezorgdheid die tijdens Lichtfront naar boven kwam voor de herdenking van den grooten oorlog 14-18 was ontroerend. We hebben de waanzinnige slachting van miljoenen mensen waardig herdacht. Maar tegelijk hebben we nog nooit te maken gehad met zoveel conflicthaarden in de wereld.

Heel symbolisch is Oekraïne. Geprangd tussen twee geopolitieke grootmachten, Europa en Rusland, wordt het land wild heen en weer gesleurd. De zware protesten op het Maidanplein in Kiev zijn het begin van een heropleving van de koude oorlog tussen Europa en Rusland. Het trieste gevolg is het neerhalen van vlucht MH17 van Malaysia Airlines boven de oorlogszone van Oost-Oekraïne en de mutuele economische sancties - denk aan de perenboycot - van beide grootmachten. 2014 is een conflictjaar, zal blijken.

In het Midden-Oosten start een nieuwe, ongenadige oorlog tussen Israël en Palestina. Uiteindelijk laten 2.100 Palestijnen het leven, onder wie 500 kinderen. Aan Israëlische zijde klokt het dodental af op 73. Ook in Noord-Irak en Syrië vluchten honderdduizenden burgers voortgedreven door angst voor de gruwel en het geweld van terreurbeweging Islamitische Staat (IS).

Wat vooral alarmerend is, is het vertrek van ruim 300 jonge landgenoten om aan de zijde van IS te moorden. Nog meer extremisten in Pakistan. Daar pleegt de Taliban midden december een bloedige aanslag op een school in Peshawar, ze schieten er 135 kinderen dood. Ja, de lijst van drama’s afgelopen jaar is eindeloos: rassenrellen in Ferguson (VS), een ebola-epidemie in Afrika, talloze verdronken vluchtelingen voor de poorten van Europa. Zelfs in ons land zijn de tegenstellingen scherper dan ooit. Links-rechts, N-VA-PS, indexsprongen en langer werken versus een vermogenswinstbelasting en de sluiting van fabrieken als Ford Genk. Alles wordt gepolariseerd.

Maar voor u denkt dat 2014 een aaneenschakeling is geweest van kommer en kwel, herinner u vooral een paar heel mooie momenten. Nog nooit eerder zijn mensen zo solidair geweest in tijden van crisis. Music for Life heeft een record aan steun opgehaald voor het goede doel. Kers op de taart was Een Hart voor Limburg. En dat is maar één voorbeeld. Het is duidelijk dat in een provincie die al vaak klappen heeft gekregen, we beter dan wie ook in staat zijn om recht te veren. Jawel, Ford Genk is nu gesloten en de gevolgen zullen pas dit jaar voelbaar zijn.

Maar ondertussen zijn er honderden Limburgers al met een nieuw initiatief op de proppen gekomen. Er wordt gesolliciteerd en gespeculeerd. Ford-premies worden gebruikt om kleine ondernemingen op te starten of om studies te betalen. Limburgers kijken volop vooruit. Ook in de rest van ons land lijkt het water tussen politiek en burgers wat minder diep dan we op 15 december dachten. En zelfs de dialoog tussen vakbonden en werkgevers is alweer opgestart.

En de rest van de wereld dan? Ook daar zien we voor elk drama een mogelijke oplossing opduiken. In Oekraïne wordt er nagedacht over de toekomst na het conflict. Het grondoffensief in Gaza heeft de hele wereld wakker geschud en het Midden-Oosten staat weer bovenaan de internationale politieke agenda. Geestelijke Moslimleiders over de hele wereld hebben de gruwel van IS en de Taliban collectief veroordeeld. En de Pakistaanse Malawa, die ijvert voor kinderrechten, heeft de Nobelprijs voor de Vrede in de wacht gesleept. 2015 belooft tenslotte een vaccin op te leveren tegen het ebola-virus.

Beste lezer, het glas is half vol of half leeg. Hoe we ernaar kijken, hebben we zelf in handen. Als we één ding onthouden van 2014, dan is het dat overal ter wereld de alarmbel afgaat. Maar dat mag ons niet verlammen of opsluiten in pessimisme. 2015 houdt een belofte in. En als we één goed voornemen mogen lanceren, laat het dan het zoeken naar oplossingen zijn in plaats van te polariseren. Een oprecht gelukkig nieuwjaar van de hele redactie!