Maaseik kan niet stunten in Antwerpen

Print
Maaseik kan niet stunten in Antwerpen

Foto: GMAX

De Kerstman had een laat geschenk in petto voor Antwerpen: opnieuw een ticket voor de finale van de Beker van België. De regerende bekerhouder had rond Lommelaar Martijn Colson en ex-Maaseikenaars Yannick Van Harskamp en Dennis Deroey genoeg aan twee sets voor een fikse ontlading. Maaseik speelde alles of niets, met een stevig killersinstinct. Zo boog de thuisploeg bij 1-2, maar Antwerpen kraakte niet: 2-2. Buit aan boord.

“Ik wilde koste wat kost de finale halen”, zegt Dennis Deroey. “Dat is gelukt na een zware kamp tegen mijn oude club. Fantastisch. Maar dit ging niet zonder slag of stoot. Pas in de vierde set vielen onze puzzelstukjes in elkaar.”

Soms alles en soms niets. Het typeert het jonge Maaseik dit seizoen, waarbij Tim Broshog de eerste set afwerkte via 16-14 en 21-24. Dat gevecht, vol nervositeit en op het scherp van de snee, leidde tot veel unforced errors. De Duitser Höhne zette de tweede setbal om. “Jammer dat we receptioneel in de tweede set in elkaar klapten”, voelde coach Erik Verstraten de bui hangen. “Na 7-0 had ik het begrepen: 1-1 was te snel in de maak. De vastheid ontbreekt, dat is ons grote manco. We zijn super aan het block (17 tegen 8 Antwerpse, nvdr), maar helaas te licht met de opslag met 20 missers tegen 11 en slechts 4 aces tegen 7. Ook de lage verdediging moet beter.”

Het gemis van Maan, Finoli en Derkoningen brak zuur op. Te veel lullige ballen, de opslag ook van servicemachine Tom Van Walle. François Lecat: “We werden genekt in alle onderdelen.” Zo werd Maaseik langs 21-10 en 23-12 helemaal overklast. “Spijtig dat we 0-1 niet konden doortrekken”, stelde Michael Parkinson. “Dan was het anders gelopen.” Niet dus: Colson scoorde gezwind de laatste twee punten: 25-12.

Daarmee belandde Maaseik meteen in de cruciale zone van dodelijk setverlies. Björn Höhne: “Het gaat op topniveau zo vaak om de details. Na 19-16 konden we de boot nog afhouden. Later speelden we te onprecies. De fine-tuning ontbrak.” Zo kreeg Maaseik via 20-23 even uitstel van executie. Na een mager slot van de Franse topscorer Moreau werd het toch 22-25. Thuiscoach Kris Tanghe: “Ik vreesde dat het spook van de golden set door ons hoofd zou dwalen. Met Maaseik ben je nooit klaar. Maar Tom Van Walle heeft ons voorbij de hindernissen gesleurd.”

Verdienstelijk Noliko

Dennis Deroey: “Die derde set hadden we moeten vasthouden. In de vierde set ben ik heel diep gegaan. We hebben de kwalificatie niet gestolen. Ik ging voor de max, een finale tegen vriend en ex-maat Seppe Baetens, in eigen stad in het Sportpaleis.”

Na 1-2 bleef het spannend. Dat zag er zo naar uit, tot 17-16, maar een reddingsactie bij 22-21, op een knal van Andrei, werd niet toegekend. De Duitser zette Grozdanov, ingekomen voor een bleke Padar, prompt klem (24-21), dan dampte heel Antwerpen na een out-mep van Lecat: 2-2, de halve finale geklaard.

Martijn Colson: “Dit was allesbehalve gemakkelijk, dat is de verdienste van Maaseik. Knap dat we op het einde het orgelpunt plaatsen. Asse-Lennik is een mooie affiche, in ons Antwerpen.” Ook spelverdeler Yannick Van Harskamp juichte: “Het doel is bereikt met een nieuwe finale. Hier deden we het voor. Ik heb zelden gepanikeerd. Wij hebben de goede flow van de laatste weken in de verf gezet.”

De tiebreak was er voor de statistieken. Het resultaat stond al vast: geen 24ste bekerfinale voor Maaseik. Voor het eerst in twintig jaar ook geen finale met de grote twee. Tijden veranderen in volleyballand.

Sets: 22-25 (26’), 25-12 (20’), 22-25 (27’), 25-21 (28’), 15-12 (17’).

Antwerpen: Van Harskamp 0, Van Rekom 12, Moreau 24, Andrei 7, Colson 11, Van Walle 13. Libero: Deroey. Kwamen in: Depovere 0, Stuer 0, Van Bemmelen 3, Vandeweyer 1.

Maaseik: Broshog 11, Raymaekers 13, Lecat 14, Höhne 17, Padar 7, Lushtaku 2. Libero: Dumont. Kwamen in: Parkinson 0, Grozdanov 6.