Marc Eyskens: ‘Tindemans belichaamde christendemocratische waarden in woord en daad’

Print
Marc Eyskens: ‘Tindemans belichaamde christendemocratische waarden in woord en daad’

Foto: archief

“Leo Tindemans was zo populair omdat hij zeer geloofwaardig was”, legt oud-minister Mark Eyskens uit. “Hij belichaamde namelijk de christendemocratische waarden in woord en daad. Daardoor kon hij bij de verkiezingen voor het Europees parlement in 1979 bijna 1 miljoen stemmen binnenhalen.” Eyskens noemt het nieuws van het overlijden van de oud-premier “schokkend en heel droevig, al wisten we al geruime tijd dat hij ziek was”.

“Tindemans heeft mij in de politiek gebracht”, zegt Eyskens, zelf de zoon van oud-premier Gaston Eyskens. Tindemans werd zelf voor het eerst minister in een van diens regeringen, als minister van Communautaire Betrekkingen in 1968. “Tindemans belde me in oktober 1976 op, toen ik een jonge professor was, met de vraag in zijn regering te komen. ‘Je moet dat doen, het is een interessante ervaring. Bovendien loopt mijn termijn nog maar een half jaar’, zei Tindemans toen. Uiteindelijk zou ik 16 jaar in zijn en andere regeringen zitten.”

Eyskens volgde Tindemans eind jaren 80 op als minister van Buitenlandse Zaken. “Tindemans had een groot Europees profiel. Op vraag van de regeringsleiders heeft hij destijds het Verslag-Tindemans geschreven, over de verdere stappen van de Europese integratie. Door de gebeurtenissen op het internationale toneel, zoals de opstand op het Tiananmenplein en de val van de Berlijnse muur, had ik toen al snel de handen vol met andere zaken, maar al die tijd ben ik regelmatig met hem blijven overleggen.”

Volgens Eyskens was Tindemans in de politiek gegaan om “problemen verdorie op te lossen, door een akkoord te smeden, niet enkel om die problemen aan te klagen”.

“Met Tindemans verliezen we nu, op iets meer dan een jaar tijd, de derde grote naam uit de glorietijd van de christendemocratie”, aldus Eyskens. In oktober vorig jaar overleed Wilfried Martens, en in mei volgde Jean-Luc Dehaene. “In die glorietijd was de CVP oppermachtig, in die mate dat onze tegenstrevers het hadden over de CVP-staat.”