Een vlaag van introspectie

Print
Een vlaag van introspectie

Een glas voor me, de kranten naast me en het geroezemoes van mijn West-Vlaamse familie in Zonnebeke op de achtergrond.

Het is een vreemde werkomgeving om even een moment van bezinning te vinden. Kerstmis. Ooit een heidens feest, voor velen van ons de herdenking van de geboorte van Het Kind. Met hoofdletters, jawel.

Jezus als symbool. Nu ben ik niet meteen de meest godsvruchtige mens die er rondloopt, maar toch… er zit veel symboliek in deze feesten. Op de een of andere manier loop je gewoon makkelijker verloren in mijmeringen en overpeinzingen waar je nog zelden een moment van rust voor vindt. Dat is niet alleen voor mij zo, merk ik aan de schrijfsels van mijn collega’s. Iedereen is blijkbaar op de een of andere manier gevoelig voor een korte periode waarin het OK is om wat zachter te zijn en wat meer na te denken over de ethiek van het leven. Waarom leven we zoals we leven? Waarom beslissen we wat we beslissen? Vragen waar we op een ander moment in het jaar eens goed mee zouden lachen, nemen we nu ineens erg au sérieux. En dat is bijzonder. Dat aartsbisschop André-Jozef Léonard de positieve impact van Kerstmis op mensen ziet en waardeert, lijkt logisch. Het is tenslotte zijn job om die boodschap te verkopen. En het bijna overdreven optimisme van de kerstboodschap van koning Filip waarbij hij het recept van hoop en een positieve houding als ultieme redmiddel tegen de angst ziet, is ook te verstaan. Die speech wordt tenslotte geschreven door getrainde mediaspecialisten, die goed weten wat je op dit moment moet vertellen tegen je landgenoten. En ja, ook bij de kerstboodschappen van veel politici mogen we best wat kanttekeningen plaatsen. Kris Peeters (CD&V) met zijn Twitter-oproep aan Bart De Wever (N-VA) voor meer dialoog en samenwerking - kerststerren op de achtergrond incluis - en de vraag van Vlaams minister-president Geert Bourgeois (N-VA) om een hand uit te steken naar de eenzamen in onze samenleving, het mag u best wat cynische reacties ontlokken. Maar toch…

Wat met het stormachtige enthousiasme van een initiatief als Music For Life, de jaarlijkse solidariteitsactie van Studio Brussel? 2,7 miljoen euro is er verzameld. Geschonken door mensen als u en ik. Of al die initiatieven om daklozen en mensen in nood toch een lekker feestmaal en wat presentjes te geven. Kerst haalt de menselijkheid in ons naar boven. Is dat melig? Misschien. Maar bovenal is het hoopvol. Kerstmis houdt de belofte in van nieuwe mogelijkheden en andere kansen. Daarover gaat het: over positief durven zijn en over de behoefte aan vertrouwen in de toekomst. Dat mogen we koesteren, daar is niks mis mee. In een tijd waarin spreken over menselijkheid tegenover vluchtelingen, kansarmen en zwakkeren bijna een misdaad wordt, is het goed dat er nog momenten zijn waarop we ons zonder schroom durven afvragen waar we mee bezig zijn. Fijne feesten!