Limbolink

‘Opname in een kwekerij’

Print
‘Opname in een kwekerij’

Foto: HBvL

Op 5 december komen Sinterklaas en -jawel, we zeggen het gewoon- Zwarte Piet naar ons land, maar wie echt een cadeautje wil trekt op die avond naar de Muziekodroom voor een nieuwe aflevering van ‘Limbolink Presents’. Vodz, de band uit het diepe zuiden van Limburg, stelt hun debuut cd voor en Muziekodroom trakteert als vanouds op een vat bier. “Waarom we Vodz heten? Omdat we vooruit willen.”

Voor eens en voor altijd: wat betekent Vodz?

“Vodz is Borgloons dialect voor: komaan, vooruit. Niet teveel tijd verliezen. We hebben wel iets met het Loons dialect. Een tijdje geleden hebben we nog een oud Loons volksliedje opgenomen. De naam past wel goed bij onze band want op de repetitie werken we echt hard door. We nemen hooguit de tijd voor één Duvelke. Mijn vrouw vraagt dikwijls: ‘En, hoe is het met de mannen?’ Maar ik zou het niet weten. We moeten repeteren.”

Eerder namen jullie al een EP’tje op, ‘The Road’. Was dat een test voor het echte werk?

“Onze band bestond toen nog niet zo lang. We zijn 7 nummers bij een kameraad gaan opnemen zonder veel poespas. Twee dagen opnemen, geen mastering, alle honderd cd’s zelf branden en vervolgens alle hoesjes zelf uitprinten. In het begin klonk dat tof, maar na een tijdje hoor je daar toch de gebreken van en wil je wel eens wat meer doen.”

Hoe is ‘Into the Woods’ tot stand gekomen?

“Letterlijk in een stal in de bossen van Achel. We hadden zo’n bivakplaats voor een weekend afgehuurd om daar in alle rust te kunnen werken rond nieuwe nummers. Viel dat even tegen. Er stonden daar drie straalkacheltjes en het was toen tien graden onder nul. Gelukkig zijn er wel veel nummers uit voort gekomen.”

Jullie sound is die van donkere rockbands zoals Violent Femmes en Nick Cave. Blij mee?

“Jawel hoor. We zoeken niet bewust naar die sound. Onze gitarist heeft zelfs in blackmetal- en deathmetalbands gespeeld. Vodz is de eerste band waar voor de meesten van ons alles voor de eerste keer goed op zijn plaats valt.”

Jullie hebben een deal met het Gentse Consouling Agency label.

“We hebben onze ruwe opnames naar een aantal labels gestuurd en zij waren meteen enthousiast en boden ons een deal aan. Pas op, dat betekent dat ze de cd’s hebben geperst en verdelen over de winkels en dat ze die rondsturen naar de pers. Het meeste werk hebben we nog steeds zelf gedaan, zoals het artwork. Dat vinden we ook niet erg. We zijn een band met een punkattitude. We doen de dingen graag zelf.”

Jullie mixer heet Willy Tits. Ik ken hem niet maar ik kan me voorstellen dat die zichzelf niet graag in het Engels voorstelt.

“(lacht) Sommige mensen vragen ons of we die naam verzonnen hebben en eigenlijk alles zelf gemixed hebben, maar Willy is een bezeten geluidsfreak die, naast zijn hoofdjob, voortdurend bezig is met opnameapparatuur. Hij is bijvoorbeeld de admin van het bekende forum Homerecording.be.”

“We hebben de plaat opgenomen in een oude konijnenkwekerij in Kerniel. Die was failliet en stond leeg. Willy vond de akoestiek meteen mooi om er iets mee te doen.”

Jullie hebben wel iets met dat Loons platteland, hé. De plaat begint en eindigt ook met vogeltjes in een bos.

“Veel bos is er nochtans niet in Borgloon, maar we zeggen in onze bio altijd dat we van ‘The Deep South of Limburg’ zijn. Mensen die ons hoorden, zeiden altijd tegen ons dat we swamprock maakten. Geen idee wat swamprock is, maar geef nu toe: The deep south of Limburg klinkt beter dan Borgloon. (lacht)”

Vodz, Limbolink Presents, gratis, vrijdag 5 december, Muziekodroom, Hasselt