‘Vergeef mezelf nooit dat ik mijn dochter haar moeder afnam’

Print
Mechelen -

In het tweede deel van zijn verhoor voor het Antwerpse assisenhof heeft beschuldigde Bruno De Buyzer (46) beschreven op welke vreselijke manier hij zijn vriendin Ilse Bafcop (42) heeft toegetakeld. Hij vindt zelf dat hij daarvoor een zware straf verdient. 'Mijn toekomst is niet meer belangrijk. Het enige dat ik nu nog hoop, is dat haar dochter de kracht vindt om iets van haar leven te maken, ondanks de rotzak die hier zit', verklaarde Bruno.

Op 5 juli 2012 hadden Ilse en de beschuldigde ruzie gekregen in haar duplex appartement aan de Koningin Astridlaan in Mechelen. Bruno zou drie dagen later samen met een vriend op vakantie vertrekken naar Rhodos en had op zijn Facebookpagina bericht dat hij er 'alles plat zou neuken'. Die woorden waren bij het slachtoffer in het verkeerde keelgat geschoten.

'De ruzie was zoals altijd: elkaar uitdagen en elkaar zoveel mogelijk pijn doen. Het werd zo hevig, dat ik echt voelde dat ik weg moest gaan', verklaarde Bruno. Hij was eerder op de dag nog naar de cursus agressiebeheersing geweest en zijn begeleider zou toen tegen hem gezegd hebben dat zijn ‘rugzakje’ vol zat. Dat hij met andere woorden zo vol frustraties zat, dat hij op een nieuwe uitbarsting van geweld afstevende.

'Ik probeerde tot drie keer toe weg te gaan. Ik had de deurklink in mijn handen, maar Ilse hield me telkens tegen door me aan mijn belofte te herinneren dat we niet met ruzie zouden vertrekken. We bleven elkaar echter verwijten maken en toen ik opnieuw wilde vertrekken, riep ze dat zij de boel ging platneuken in Tenerife, als ik durfde weg te gaan.'

Die uitspraak deed Bruno ontploffen. 'Ik greep haar bij de keel en gaf haar twee vuistslagen in het gezicht. Ilse verloor het bewustzijn en viel op de grond. Ik trok haar bij haar kleren omhoog en gaf haar nog drie of vier vuistslagen.'

De beschuldigde kreeg het daarna moeilijk en laste een stilte in, alvorens verder te gaan. 'Daarna sprong ik met beide voeten en met mijn volle gewicht op haar gezicht. Ik pakte haar toen vast, liep met haar naar de trap en...'

Bruno ging vervolgens even zitten en wreeg met zijn handen in zijn ogen. 'En dan hebt u haar van de trap gegooid', vulde assisenvoorzitter Jordens aan. 'Ja, ze keek nog naar mij, maar ook niet meer. Ik hoorde haar onderaan de trap nog reutelen en ik besefte dat ik te ver was gegaan.'

Hij belde in paniek de hulpdiensten en was dan naar Gent vertrokken om afscheid te nemen van zijn zoon. De volgende dag werd hij opgepakt. Ilse overleed vijf dagen later in het ziekenhuis. 'Ik zal het mezelf nooit vergeven. Het ergste dat je kunt doen, is iemand zijn moeder afnemen en dat is wat ik gedaan heb.'