vanmechelen op woensdag

Jurassic Park

Print
Jurassic Park

Kippen zijn geëvolueerd uit dino’s. Check. Dino’s waren dodelijk. Check. Kippen zijn dat ook. Check. “God schiep dinosaurussen, God doodt dinosaurussen, God schept de mens, de mens doodt God, de mens brengt de dinosaurussen terug tot leven.” Twintig jaar lang heb ik deze quote onthouden uit Jurassic Park, de eco-thriller van Michael Crichton. Een verbale upper is het uit de mond van het sympathieke orakel dr. Ian Malcolm, net voordat de hel op het eiland losbreekt. Samen met deze uitspraak was het de nagel op de kop: “Het leven breekt vrij, het groeit naar nieuwe territoria en breekt door barrières, pijnlijk, misschien zelfs gevaarlijk, maar het leven vindt altijd een weg.”

Vorige week kreeg ik een telefoontje over dat leven uit Frankrijk, waar mijn hybride ‘dinosaurussen’ in een museum in Poitiers van het ene moment op het andere de boel op stelten zetten. Mijn kippen scharrelden er op hun gekende herbivore wijze door hun artistieke hok, maar de haan, die was zowat van zijn stok gegaan. Ziek. In deze tijden van vogelpest en vogelgriep betekent dat paniek, het voorgeborchte der hel. De dieren werden gedeporteerd naar een dierenhospitaal. Er waren twee plaatsen waar het arme dier het slachtoffer kon geworden zijn van een naar leven dorstend virus. Ofwel in het museum van Poitiers of bij de directeur thuis waar het beest is opgegroeid, met alle apocalyptische scenario’s als gevolg.

Naargelang het gesprek vorderde, begon de Franse paniek zich ergens tussen mijn twee oren te nestelen. De dreigende nieuwsberichten uit Duitsland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk over ophok- en andere plichten bezorgde mij angst. Wat als dat bij mij in de Meeuwense vogelzoo zou gebeuren, ondanks de permanente controle van de veearts en het FAVV? Wat zou dat dramatisch zijn. Denk maar aan ebolabestrijding op kippenmaat, de dood van honderden van mijn dino’s, een massagraf.

De verlossende telefoon kwam pas na dagenlange onrust. De haan had een verkoudheid. Jurassic Park kwam uit in 1993, Jurassic World in 2015. In die tijd hebben we weinig geleerd. We vluchten voor het leven, sluiten ons steeds meer af voor de natuur, voor haar mutaties en transformaties die steeds vaker zullen opduiken omdat de natuur wereldwijd wordt vernietigd. De strijd van de mens, geschilderd op de grotmuren van Lascaux is dezelfde als onze strijd. Toen macro, nu micro. Het leven vindt altijd een weg. Rond ons, in ons. Door onze muren en onze kooien. Met de natuur moeten we leren leven. Niet in isolatie en mono, maar als hybriden. Als dino’s die kippen geworden zijn.

Koen Vanmechelen