An olaerts

Arme, arme Toet!

Print
Arme, arme Toet!

“Toetanchamon, kun je dat geloven, Toetanchamon is al meer dan 3000 jaar dood. Hij stierf in 1323 voor Christus. Het is zo lang geleden dat je bijna zou denken dat hij werd opgegeten door een dinosaurus. Terwijl hij eigenlijk gewoon ziek was, net zoals de meeste mensen. Nee, Toetanchamon is nooit zo bijzonder geweest. Hij had het kleinste graf van iedereen. En nu hebben ze hem ook nog nagemaakt, compleet met een dikke kont, een rare onderbroek, vooruitstekende tanden en een klompvoet. Arme, arme Toet!”

Ik dronk van mijn deca, beet in een stuk smurfenvlaai en nam een servetje om mijn slagroomsnor af te vegen. Het regent al de hele week. Bomen waaien om. Besparingen zijn overal. Ebola zit op de vlieger. Half Genk blijft zitten in het middelbaar. Poetin wil geen peren meer. En de mannen van IS spelen PlayStation 4 in het echt. Het gaat niet goed met de wereld, maar zij wilde medelijden wekken voor iemand die al 3000 jaar dood is. Arme Toet! Arme Toet! Wat kon mij Toetanchamon schelen? Niks!

-Weet je wat? Die hele Toetanchamon kan mij gestolen worden.

-Dat het is het hem juist. Toetanchamon is niet gestolen. Hadden ze hem maar gestolen!

-Wat zeg je allemaal? Ik versta er niks van!

-Toetanchamon is nooit gestolen. Hij is één van de weinige farao’s van wie het graf nooit is leeggeroofd.

-En daarom heeft hij 3000 jaar later nog altijd zoveel succes?

-Wat jij succes wil noemen... Arme, arme Toet. Ik vind het triestig.

-Nu moet jij mij eens uitleggen wat er zo triestig is aan Toetanchamon! De slaven die met stenen moesten sleuren voor de piramides, die zijn pas te beklagen!

-Maar zij rusten tenminste in vrede. Toetanchamon hebben ze in 3000 jaar nog geen vijf minuten met rust gelaten. En nu hebben ze hem nog nagemaakt ook.

-Bij Madame Tussauds?

-Niet bij Madame Tussauds. Ergens op tv. Ik heb het in de krant gelezen. Arme, arme Toet! Als je dat ziet, wil je alleen nog maar gecremeerd worden! Ik wil over 3000 jaar niet opnieuw met al mijn mankementen in de krant staan! Zeg!

-Wat scheelde er dan met Toetanchamon?

-Zijn vader en zijn moeder waren broer en zus. Dat kon je aan hem zien. Hij was lelijk en mismaakt. Hij had een dikke kont, vooruitstekende tanden en een klompvoet.

-Arme Toet!

-Ik zei het toch. Arme, arme Toet! Het getuigt van geen respect! In plaats van hem met rust te laten, zeker nu het bijna Allerheiligen is.

Ik nipte van mijn deca en had spijt van de smurfenvlaai. Zoveel slagroom paste niet bij het treurige lot van Toetanchamon. Word maar eens geboren als de zoon van een broer en een zus. Je zou voor minder een klompvoet krijgen. Heel Egypte heeft hem waarschijnlijk jarenlang uitgelachen. En 3000 jaar later is het opnieuw van dat. Toetanchamon stond in de krant met alleen maar een rare onderbroek aan! Het is een farao onwaardig.

-Ik ben blij dat wij het voor één keer met elkaar eens kunnen zijn.

-Voor één keer? Wij zijn toch vriendinnen zeker. Waarom spreken wij anders iedere donderdag af om samen vlaai te eten? Echt waar, arme, arme Toet!

-Juffrouw, mogen wij betalen? Twee koffie en een stuk smurfenvlaai.