vanmechelen op woensdag

Ebola

Print
Ebola

Foto: HBvL

“Jullie zijn hysterischer dan wij, en dat wil wat zeggen”, wees een Aziatische chirurg me fijntjes op de Ebolapaniek in het Westen. In niet-westerse landen kijkt men met gefronste wenkbrauwen naar de aanzwellende onrust in onze contreien. Met enig sarcasme zelfs: “Heel toepasselijk voor landen die de mazelen, pokken, tuberculose en enkele geslachtsziekten naar de rest van de wereld hebben geëxporteerd,” sneerde een Filipijnse columnist. En hij staat niet alleen.

De Ebolacartoon van de Portugese columnist André Carrilho ging in een wip de wereld rond. Carrilho toont hoe in een zaal vol stervende zwarte Ebolapatiënten de enige witte patiënt door witte journalisten wordt geïnterviewd. Een kritiek op het feit dat de dood van de eerste Ebolapatiënt in een Amerikaans ziekenhuis een nieuwslawine veroorzaakte. De dood van 121 Sierra Leonezen en honderden andere burgers uit de armste landen ter wereld was door de westerse media echter nauwelijks opgepikt. Sindsdien lijken niet weinig westerlingen met een ‘World War Z’-gevoel te worstelen. Alsof de Apocalyps een vlucht van ons verwijderd is. Er worden zelfs al Ebolaknuffels en Ebolapakken voor Halloween verkocht. Big business is er altijd als de pinken bij om een euro te verdienen.

Ebola zorgt voor nog meer onthullende contrasten. De dochter van een bevriende Limburgse specialist, ook zij is arts, wil naar West-Afrika om er te gaan helpen. Veel dokters zijn er gestorven of gevlucht. Andere Belgische zorgverleners huiveren net om naar Ebolagebieden te trekken. En terwijl viroloog Marc Van Ranst tevergeefs de Belgische regering probeert aan te porren om ons B-Fast team naar ginder te sturen, stuurde Cuba in alle stilte bijna 500 dokters en verpleegkundigen. Wij vechten tegen paniekvuurtjes, proberen mogelijke lekken te dichten en zijn vooral bezorgd om onszelf. Terwijl een veel armer land zonder veel poeha zonen en dochters naar de viruszone stuurt. Last van selectieve sympathie hebben de Cubanen alvast niet.

Intussen wordt er van alle kanten gesust dat er grotere killers zijn dan Ebola. Maar het lijkt ons gevoel van onbehagen weinig te deren. De Britse journalist George Monbiot wees er vorige week op dat de grootste nieuwe killer al een poos door de westerse maatschappijen waart. Zonder veel alarmbellen doen af te gaan. Eenzaamheid, sociaal isolement heeft hetzelfde effect op het lichaam van 15 sigaretten. Twee keer dodelijker dan obesitas, is dit een epidemie aan het worden onder jongvolwassenen.

Onze regering trekt nu 7 miljoen euro uit in de strijd tegen Ebola. Een goed teken van engagement maar wat mankracht ter plaatse zou een sterker signaal zijn. Trouwens, dit helpt ook tegen eenzaamheid.

Koen vanmechelen,

kunstenaar