Een uitdaging

Print
Een uitdaging

Foto: TONY VAN GALEN

Maandag 15 december is er een nationale 24-urenstaking. Daarvóór zijn er ook al manifestaties en provinciale stakingsacties. Dat hebben de vakbonden ACV, ABVV en ACLVB gisteren beslist.

Men kan dat betreuren, omdat de drie vakbonden het sociaal overleg over het Toekomstplan om onze economie ter versterken niet afwachtten. Anderzijds zat die staking er al langer aan te komen. De vakbonden waarschuwden de regering-Michel, toen die nog op stapel stond, uitdrukkelijk dat een indexsprong het sociaal overleg zou hypothekeren en voor moeilijke sociale verhoudingen zou zorgen. Afspraken over loonvorming zijn immers de essentie van het overleg tussen werkgevers en vakbonden.

Volgens de vakbonden zijn de maatregelen van de regering-Michel antisociaal, onevenwichtig en onrechtvaardig. Door de indexsprong en de hervorming van de pensioenen moeten werknemers,werkzoekenden en gepensioneerden inleveren. Die maatregelen komen bovenop de maatregelen van de Vlaamse regering, die ook al vooral de gezinnen treffen. Ondertussen blijven de grote vermogens en de bedrijven buiten schot. Tijdens het debat in de Kamer liet de linkse oppositie zich in dezelfde zin uit.

Wie zich de moeite getroostte om het volledige regeringsakkoord te lezen, weet dat het iets evenwichtiger is dan wat vakbonden en oppositie beweren. De regering-Michel neemt ook een reeks sociale maatregelen. En via een -weliswaar beperkte - hervorming van de personenbelasting probeert ze de koopkracht van de lagere inkomens te versterken. Het neemt niet weg dat het inderdaad de werknemers en de (toekomstige)gepensioneerden zijn die de zwaarste lasten dragen.

We nemen aan dat dit links-rechtsdebat nog een tijdje aanhoudt.Daar schieten we niets mee op. Waar we wel iets mee opschieten,is met het in kaart brengen van de grote vermogens in België en de uitwerking van maatregelen over hoe men die grote vermogens kan belasten zonder de economie te schaden in de wetenschap dat de grote vermogens veelal bestaan uit (aandelen in) eigen bedrijven.

Laat dit een uitdaging zijn voor de linkse oppositie en voor de vakbonden. Waar we ook mee zouden opschieten, is met afspraken op minstens Europees niveau over hoe men multinationals belast. Het is wel degelijk zo dat heel veel van die multinationals weinig tot geen belastingen betalen, omdat ze gebruik/misbruik - schrappen wat niet past - maken van de verschillende fiscale wetgevingen in de verschillende landen. Alle landen, ook België met de notionele intrestaftrek, denken daar hun voordeel mee te doen. Uiteindelijk zijn ze allemaal verliezers.