Vrouwen gezocht

Print
Vrouwen gezocht

Foto: DD

Straks weten we met zekerheid wie onze ministers zijn in de federale regering. Het ruim 147 pagina’s tellende regeerakkoord is gisteren voor de achterban met verve verdedigd door de respectievelijke partijvoorzitters. De reacties varieerden van opgelucht tot teleurgesteld of blij.

Hoe dan ook, vandaag worden de rangen weer netjes gesloten. Vooruit met die geit.

Maar nu de zwaarste hindernissen genomen zijn, valt opeens één ding wel erg op. Waar zijn de vrouwen? Alleszins niet daar waar de ministerposten worden uitgedeeld, zoveel is duidelijk. Uit de namen die nu al zijn gelekt, blijkt dat het aantal vrouwen in de toekomstige federale regering dun is gezaaid. Vooral dan aan Vlaamse kant. Van de 7 Vlaamse ministers in de regering, is er maar één vrouw: Maggie De Block. Nu kan er niet getwijfeld worden aan haar flegmatieke en kleurrijke persoonlijkheid, maar het is toch een treurig blauw puntje tussen al die grijze mannen. Aan Waalse kant is de situatie iets minder dramatisch, daar zijn drie van de zeven topfuncties voor een vrouw.

Kanttekening is wel dat enkel de liberale MR daar ministers levert.

Het gevecht voor de gegeerde topjobs is gewoon kleiner. Wanneer we het totaalplaatje bekijken, ziet het er niet beter uit. Van de 18 ministers en staatssecretarissen die straks aantreden, zijn er maar 4 vrouwen. Dat is 22 procent, of nog geen kwart! En dat terwijl op 25 mei de helft van de lijsttrekkers vrouw was. Daaruit kunnen we twee dingen besluiten: ofwel blijkt na de stembusgang dat het merendeel van die vrouwen niet bekwaam is, en worden ze terecht geen minister of staatssecretaris. Al lijkt dat nogal kort door de bocht. Een tweede verklaring is dat mannen hun postjes beter weten te veroveren en verdedigen, terwijl vrouwen te weinig rechtstaan om hun verantwoordelijkheid te nemen en een ministerpost op te eisen. Dat lijkt meer plausibel en het is triest.

Misschien is de tijd rijp voor vrouwelijke ministerquota. Want wanneer we oude rotten à la Willy Claes, Mark Eyskens en Herman De Croo met een oorbel op een affiche laten prijken om meer vrouw-stemmen binnen te halen, is dat behoorlijk betuttelend en hypocriet. Ook zij hebben nooit vrouwen op topposities gestimuleerd toen ze nog aan zet waren.

Bovendien zou een evenredige vertegenwoordiging van mannen en vrouwen in de politiek anno 2014 evident moeten zijn. Meer dan de helft van onze bevolking is vrouw. Dat onze regering een gelijkwaardige afspiegeling is van de maatschappij, is tenslotte niet meer dan democratisch.