Rechtvaardige inspanningen

Print
Rechtvaardige inspanningen

Foto: archief

Zondag zetten de federale regeringsonderhandelaars de landing in van hun Boeing 2014-2019. Zonder onverwacht stormweer en turbulenties, kunnen N-VA, CD&V, Open Vld en MR maandag hun nieuw federaal regeerakkoord voorstellen. Het is dan enkel wachten op het uitchecken van de crew Michel I: enkelen zullen dat met een ministersjerp doen, anderen zonder. So be it.

Veel belangrijker dan de postjes wordt het beleid dat de Zweedse coalitie wil gaan voeren.

Dat er geen cadeautjes worden uitgedeeld, is nu al duidelijk. Een regering die de volgende vier jaar 11 miljard euro moet besparen, kan dat niet. Temeer omdat ze naast deze overheidssaneringen ook de concurrentiekracht van onze bedrijven wil versterken. Naast een forse loonlastenverlaging zijn daarvoor ook structurele hervormingen in de pensioenen en werkloosheid nodig, en een (minimale) verhoging van de koopkracht om onze economie in deze deflatoire tijden niet helemaal te euthanaseren. Kortom, er komen maatregelen die pijn gaan doen. En dat bovenop de besparingen van de nieuwe Vlaamse regering.

Mogelijk maandag al zullen we weten of deze inspanningen rechtvaardig worden verdeeld. Dat de lage lonen en uitkeringen worden gespaard, spreekt voor zich. Dat de hardwerkende Belg een beetje aan levensstandaard moet inboeten om ons land financieel gezond te maken, ook dat kunnen we nog enigszins begrijpen - ook al klonken de meeste verkiezingsbeloften anders. De vraag van één miljoen is of ook het grootkapitaal een inspanning moet doen.

Neen, we hebben het niet over de hardwerkende zelfstandige of ondernemer die een miljoen euro opzij heeft staan. We hebben het over de duizenden renteniers die zoveel kapitaal hebben dat ze, zelfs zonder iets te doen, almaar rijker worden. We hebben het over de duizenden managementvennootschappen die enkel in het leven zijn geroepen om inkomsten “fiscaal te optimaliseren”, zonder ook maar één job te creëren. Ethiek is niet enkel een zaak van de gewone hardwerkende Belg.

Vrijdag heeft de socialistische vakbond ABVV laten weten dat ze in het verzet gaat tegen de regering die in de maak is. “Wie wind zaait, oogst storm”, vatte voorzitter Rudy De Leeuw het samen. De man liet opnieuw een kans liggen om te zwijgen. Want de voorbije 27 jaar hebben de socialisten in elf opeenvolgende federale regeringen gezeten.

Toen de bomen hier vanaf eind jaren negentig tot in de hemel groeiden, hebben zij - samen met de liberalen - het geld door ramen en deuren gesmeten. Mede daardoor moeten we vandaag opnieuw orde op zaken stellen. Dat zijn we onze kinderen en de volgende generaties verplicht. Zij zijn eigenlijk de enige reden waarom we deze inspanning willen en moeten doen. Ook al hebben we geen enkele garantie dat het geld deze keer wél duurzaam zal worden besteed.