Mama

Kan het dat je baby op je ex lijkt?

Print
Kan het dat je baby op je ex lijkt?

Foto: Shutterstock

Onderzoekers aan de Australische Universiteit ‘New South Wales’ in Sydney vermoeden dat het mogelijk is dat een eerdere seksuele partner van een vrouw bepaalde eigenschappen doorgeeft op haar kinderen, zelfs al is hij de vader niet. Deze stelling hebben ze alvast getest en bewezen op insecten.

Telegonie, het verschijnsel waarbij nakomelingen de fysieke eigenschappen van de vorige partner van de moeder kunnen overnemen, werd ooit door Aristoteles in een hypothese geformuleerd en ook in de Middeleeuwen was het een algemeen geloof. Tot nu toe werd het echter nooit wetenschappelijk bewezen, tot Dr Angela Crean en haar team aan de Australische universiteit zich over de kwestie bogen.

Test met fruitvliegjes

De wetenschappers manipuleerden een groep fruitvliegjes door de mannetjes te voeden met voedzame en minder voedzame larven. De mannetjes die voedzame larven kregen werden groot, de anderen bleven eerder klein. Vervolgens lieten ze nog niet volwassen vrouwtjes paren met grote of kleine mannetjes. Van deze eerste partners legden ze geen eitjes. Toen de vrouwelijke vliegjes volgroeid waren, lieten ze hen paren met een tweede partner, waarvan ze wel eitjes legden.

De onderzoekers bestudeerden de nakomelingen en stelden vast dat de vrouwtjes die de eerste keer met een groot mannetje paarden en de tweede keer met een klein mannetje, toch grote nakomelingen hadden. Ook het omgekeerde werd bewezen.

De verklaring van de wetenschappers is dat de moleculen in het zaad van de eerste partner geabsorbeerd worden door de onvolwassen eitjes van de moeder, een cruciaal punt waar er invloed kan zijn op de toekomstige nakomelingen.

Ook bij mensen?

Volgens Dr Angela Crean, hoofdauteur van de studie, is het een verrassend resultaat dat ze graag zo snel mogelijk ook voor de mens wil onderzoeken. Doctor Hilde Van Esch, klinisch geneticus aan het Leuvens ‘Centrum voor Menselijke Erfelijkheid’, zegt echter dat men dit voor de mens nooit zal kunnen aantonen. Bij de mens kunnen de eicellen immers alleen beïnvloed worden in het geval van bevruchting. Elke maand is er één eisprong, waarbij er een eicel vrijkomt die slechts vierentwintig uur bevruchtbaar is. Alleen wanneer er bevruchting is met de zaadcellen van de man, kan hij invloed uitoefenen. Op onrijpe eicellen hebben de zaadcellen echter geen effect. ‘Bij de mens kunnen de zaadcellen van voorafgaande partners dus nooit de eigenschappen van kinderen beïnvloeden. Een eicel is trouwens goed beschermd. Wanneer een zaadcel in contact komt met een eicel, zal deze zich afschermen tegen andere zaadcellen. De conclusie van het onderzoek doortrekken naar mensen is niet mogelijk, omdat insecten en zoogdieren anatomisch en embryotisch anders functioneren’, zegt ze. 

 

Niet te missen